Reklama
Skoro już rozmawiamy o referendum, zobaczmy nie tylko, jak ponoć zabija demokrację. Pomyślmy o tym, jak może stać się narzędziem angażowania, przywracania ludziom wiary w sprawczość i dawania władzom lokalnym poczucia, że muszą się liczyć z mieszkańcami.
Mamy dziś kolejną rundę walki o praworządność. Walki politycznej oczywiście. Bo trudno mówić o prawnej.
O kształcie kompromisu wypada mówić, gdy KRS wznowi działalność jako w pełni niezależna instytucja. Alternatywą jest zapaść wymiaru sprawiedliwości.
Wiele mocnych komentarzy dotyczących projektu o dofinansowaniu do składek artystów brzmi efektownie głównie dlatego, że osoby je wygłaszające nie zajrzały do projektu.
Kontrowersje wokół ostatniej imprezy w Wilanowie przypominają, że organizacja wydarzeń w miejscach chronionych wymaga znacznie więcej niż tylko zgody właściciela terenu.
Referenda, zwłaszcza ogólnokrajowe, spychane są na margines polskiej demokracji. Czas usprawnić to demokratyczne narzędzie.
Były minister Zbigniew Ziobro, będąc stroną procesu przed sądem opinii publicznej, nie powinien stawać się sędzią we własnej sprawie i jako dziennikarz nazywany korespondentem przedstawiać swojej linii obrony jako stanowiska bezstronnych i obiektywnych mediów.
Jakie konsekwencje dla firm i sektora publicznego przyniesie opóźniona implementacja dyrektywy ws. równości płac?
Producent zmniejsza tabliczkę czekolady, ale nie zmienia wyglądu opakowania? Sąd w Niemczech uznał, że tak nie wolno.
Mała rzecz w postaci „serwisu gwarancyjnego orzeczeń” dotkniętych oczywistą omyłką pisarską – na przykład przy wsparciu narzędzi AI – byłaby dobrym pomysłem.
