Stosownie do art. 52m pkt 1 ustawy o PIT, dodanego od 31 marca 2020 r. ustawą antykryzysową, wolne od podatku dochodowego są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w 2020 r. świadczenia postojowe, o których mowa w art. 15zq ustawy z 2 marca 2020 r. o COVID-19. Zwolnienie dotyczy postojowego otrzymywanego zarówno przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, jak i osoby „zatrudnione" na podstawie umów cywilnoprawnych.

W ramach tarczy antykryzysowej 31 marca 2020 r. ustawodawca wprowadził tzw. świadczenie postojowe dla przedsiębiorców i osób wykonujących pracę na podstawie umów cywilnoprawnych. Warunki ubiegania się o świadczenie postojowe zostały istotnie złagodzone od 18 kwietnia 2020 r. Stosownie do art. 15zq ust. 1 ustawy o COVID-19, osobie:

1) prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy z 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców lub innych przepisów szczególnych,

2) wykonującej umowę agencyjną, umowę zlecenia, inną umowę o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowę o dzieło,

– przysługuje świadczenie postojowe, jeżeli osoba ta nie podlega ubezpieczeniom społecznym z innego tytułu. Jeżeli zatem osoba taka jest np. zatrudniona na umowę o pracę, to świadczenie postojowe jest się nie należy.

Czytaj także:

Koronawirus: świadczenie postojowe nie tylko dla ubezpieczonych zleceniobiorców

Dla przedsiębiorców...

Autopromocja
RADAR.RP.PL

Przemysł obronny, kontrakty, przetargi, analizy, komentarze

CZYTAJ WIĘCEJ

Świadczenie postojowe przysługuje zatem m.in. osobie prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy – Prawo przedsiębiorców. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą. Przedsiębiorcami są także wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej (zob. art. 4 ust. 1 i 2 prawa przedsiębiorców). Wydaje się zatem, że zarówno osoby fizyczne prowadzące samodzielnie działalność gospodarczą, jak i wspólnicy spółek cywilnych (będący osobami fizycznymi) mogą ubiegać się o postojowe. Prawa tego mają jednak osoby fizyczne będące wspólnikami innych spółek osobowym, np. spółki jawnej, gdyż w tym przypadku działalność gospodarczą wykonuje spółka, a nie wspólnicy. Prawo do postojowego przysługuje m.in. tzw. samozatrudnionym.

Świadczenie postojowe przysługuje, gdy w następstwie wystąpienia COVID-19 doszło do przestoju w prowadzeniu działalności, odpowiednio przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą albo przez zleceniodawcę lub zamawiającego, z którymi została zawarta umowa cywilnoprawna (art. 15zq ust. 3 ustawy o COVID-19). Warunkiem otrzymania świadczenia postojowego jest wystąpienie przestoju w związku z COVID-19.

Stosownie do art. 15zq ust. 4 ustawy o COVID-19, w brzmieniu obowiązującym od 18 kwietnia br., osobie prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą świadczenie postojowe przysługuje, jeżeli rozpoczęła prowadzenie tej działalności przed 1 lutego 2020 r. i:

1) nie zawiesiła prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej oraz jeżeli przychód z niej w rozumieniu przepisów o PIT uzyskany w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku o świadczenie postojowe był o co najmniej 15 proc. niższy od przychodu uzyskanego w miesiącu poprzedzającym ten miesiąc;

2) zawiesiła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej po 31 stycznia 2020 r.

Przepisy art. 15zq ust. 4 ustawy o COVID-19, w brzmieniu obowiązującym do 17 kwietnia br., w obu tych przypadkach stawiały dodatkowy warunek do uzyskania świadczenia postojowego, zgodnie z którym przedmiotowy przychód nie mógł być wyższy niż 15 595,74 zł. Przepisy art. 15zq ust. 4 ustawy o COVID-19, w brzmieniu obowiązującym od 18 kwietnia br., stosuje się do wniosków o przyznanie świadczenia postojowego złożonych od 1 kwietnia, zatem w praktyce wszystkie wnioski o wypłatę postojowego przez przedsiębiorców będą rozpatrywane według nowych łagodniejszych zasad.

Warunku dotyczącego spadku obrotów nie stosuje się do osoby płacącej zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej i takiej, która korzystała ze zwolnienia z VAT ze względu na wysokość obrotów, czyli tzw. zwolnienia podmiotowego (zob. art. 15zq ust. 4 i 6 ustawy o COVID-19).

PRZYKŁAD:

Pani Izabela prowadzi wyłącznie zakład fryzjerski od lutego 2017 r. W lutym br. wizyty odwołało 20 proc. klientek, a w marcu br. ponad 70 proc. Pani Izabela złożyła 8 kwietnia 2020 r. e-wniosek o świadczenie postojowe. W lutym 2020 r. jej przychody wyniosły 5000 zł, natomiast w marcu tylko 1000 zł, czyli były niższe o 80 proc. Pani Izabela otrzyma świadczenie postojowe w wysokości 2080 zł, gdyż spełnia warunki, tj.:

- podlega ubezpieczeniom społecznym tylko jako przedsiębiorca,

- rozpoczęła prowadzenie działalności przed 1 lutego 2020 r.,

- jej przychód w marcu spadł więcej niż 15 proc. w stosunku do lutego br.

PRZYKŁAD:

Pani Jolanta świadczy usługi kosmetyczne w domu klientek. Działalność prowadzi od 7 lutego 2020 r. Rozlicza się w formie karty podatkowej i opłaca VAT. Złożyła 7 kwietnia 2020 r. e-wniosek o świadczenie postojowe, ponieważ w lutym 2020 r. jej przychody wyniosły 500 zł, natomiast w marcu 450 zł, czyli były niższe o 10 proc. w stosunku do lutego. Pani Jolanta, pomimo spadku przychodów, nie otrzyma świadczenia postojowego za kwiecień 2020 r., gdyż rozpoczęła działalność po 1 lutego 2020 r. oraz jej przychody w marcu br. spadły o mniej niż 15 proc. w stosunku do lutego br.

Świadczenie postojowe przysługuje także osobom, które zawiesiły prowadzenie działalności gospodarczej po 1 marca 2020 r.

PRZYKŁAD:

Pan Roman prowadzi wyłącznie usługi transportu międzynarodowego od 2014 r. Ze względu na zagrożenie epidemiczne musiał zawiesić prowadzenie działalności od 16 marca 2020 r. i w marcu nie osiągnął żadnych przychodów. Pod koniec kwietnia złożył e-wniosek o świadczenie postojowe.

Pan Roman otrzyma świadczenie postojowe w wysokości 2080 zł, gdyż spełnia warunki, tj.:

- podlegał ubezpieczeniom społecznym tylko jako przedsiębiorca,

- rozpoczął prowadzenie działalności przed 1 lutego 2020 r.,

- zawiesił prowadzenie działalności po 31 stycznia 2020 r.

...i osób na umowach cywilnoprawnych

Osobie wykonującej umowę cywilnoprawną świadczenie postojowe przysługuje jeżeli:

1) umowa cywilnoprawna została zawarta przed 1 kwietnia 2020 r.;

2) przychód z tej umowy uzyskany w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek o świadczenie postojowe, nie był wyższy niż 15 595,74 zł.

(zob. art. 15zq ust. 5 ustawy o COVID-19, w brzmieniu obowiązującym od 18 kwietnia 2020 r.).

Do 17 kwietnia br. obowiązywał warunek, że umowa cywilnoprawna musiała być zawarta przed 1 lutego 2020 r. Nowe zasady stosuje się do wniosków o przyznanie świadczenia postojowego złożonych od 1 kwietnia 2020 r.

Zwrot nienależnych świadczeń

Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie postojowe, jest obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego na zasadach określonych w art. 15zx ustawy o COVID-19. Odsetki te są naliczane od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczenia postojowego do dnia zwrotu.

Za nienależnie pobrane świadczenie postojowe uważa się świadczenie:

1) przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą świadczenie lub odpowiednio zleceniodawcę lub zamawiającego;

2 )wypłacone osobie innej niż osoba uprawniona, z przyczyn niezależnych od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Świadczenie postojowe korzysta ze zwolnienia z PIT, więc zwrot nienależnie pobranego świadczenia będzie neutralny w tym podatku. Odsetek od nienależnie pobranych świadczeń postojowych przedsiębiorcy nie będą mogli zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności.

Autor jest doradcą podatkowym

podstawa prawna: art. 52m pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. DzU z 2019 r. poz. 1387 ze zm.)

podstawa prawna: ustawa z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (DzU z 2020 r. poz. 374)

podstawa prawna: ustawa z 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (DzU z 2020 r. poz. 568)

podstawa prawna: ustawa z 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (DzU z 2020 r. poz. 695)

Wysokość świadczenia

Świadczenie postojowe przysługuje w wysokości 80 proc. kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w 2020 r., tj. w wysokości 2 080 zł, nie więcej niż trzykrotnie, z tym że:

- w przypadku gdy suma przychodów z umów cywilnoprawnych uzyskana w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek o świadczenie postojowe, wynosi mniej niż 50 proc. kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w 2020 r., świadczenie postojowe przysługuje w wysokości sumy wynagrodzeń z tytułu wykonywania tych umów cywilnoprawnych.

- osobie prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną w formie karty podatkowej, korzystającej ze zwolnienia z VAT, świadczenie postojowe przysługuje w wysokości 1 300 zł, nie więcej niż trzykrotnie.

W przypadku zbiegu praw do więcej niż jednego świadczenia postojowego, przysługuje jedno świadczenie postojowe (zob. art. 15zr ustawy o COVID-19 w brzmieniu obowiązującym od 18 kwietnia br.). -