Reklama
Zamiast karać sędziów za to, na co nie mają wpływu, pomyślmy raczej o wyposażeniu ich w narzędzia pracy przystające do rzeczywistości drugiej połowy trzeciej dekady XXI wieku.
A jednak TK pod wodzą Bogdana Święczkowskiego potrafi jeszcze czymś zaskoczyć. Marna to jednak pociecha dla obserwujących postępujący uwiąd tej instytucji.
Ryba psuje się od głowy, ale rządy prawa niszczeją od dołu poprzez społeczne przyzwolenie i słabość instytucji, czyli jak naginanie przepisów i poczucie bezkarności władzy prowadzi do upadku demokracji.
Jako prawnicy walczmy z potwornymi stereotypami. Być adwokatem to przybywać z pomocą prawną każdemu, kto o taką pomoc woła.
Jak mawiał znany ekonomista Milton Friedman – wszystko ma swoją cenę.
W gorączce uzupełniania sześciu wakatów w TK liderzy rządowo-prawniczej koalicji zapomnieli, że z sędziami trudno się walczy, chyba że ma się niezbite racje i równy jak oni prawniczy kunszt.
Czy media są jeszcze czwartą władzą, czy już tylko kolejnym aktywem w wielkiej grze o światowe wpływy?
Sądy coraz częściej hamują finansowe roszczenia Frankowiczów, co potwierdza głośny wyrok oddalający pozew lidera SBB. To przełomowy krok w stronę przywrócenia stabilności i sprawiedliwości w relacjach na linii klient–bank.
Zagrożona surową karą zbrodnia, którą zarzucono pasażerowi "płacącemu" monetami z PRL w biletomacie, powinna zmienić się w wykroczenie.
Społeczeństwo obywatelskie, które w ostatnich kryzysach było pierwsze na linii frontu, właśnie się dowiaduje, że instytucje, które zawsze były spóźnione, muszą mieć więcej swobody w ukrywaniu swoich niedociągnięć.
