3 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wydał korzystny wyrok (I SA/Gl 512/17) dla podatników korzystających z ulgi na badania i rozwój (B+R). Sąd orzekł, że podatnicy nabywający usługi doradcze, opinie i ekspertyzy od podmiotów niebędących jednostkami naukowymi mogą rozliczyć tego typu wydatki w uldze B+R.

Kiedy można skorzystać z preferencji

Wyrok został wydany w związku z zaskarżeniem niekorzystnej interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach. We wniosku o interpretację spółka wskazała, że prowadzi prace rozwojowe mające na celu optymalizację oraz zmniejszenie czasochłonności produkcji, zużycia materiałów i surowców potrzebnych do produkcji. W związku z prowadzonymi pracami spółka ponosi wydatki na ekspertyzy, opinie, usługi doradcze świadczone przez różnych dostawców, które jej zdaniem mogła rozliczyć w ramach ulgi B+R. Organ podatkowy rozpatrując wniosek wskazał, zgodnie z jednolitą linią interpretacyjną prezentowaną przez fiskusa, że tylko usługi nabywane na podstawie umowy zawartej z jednostką naukową w rozumieniu przepisów o zasadach finansowania nauki mogą korzystać z preferencyjnego rozliczenia wydatków na badania i rozwój.

Inne zasady tylko dla wyników badań

WSA w Gliwicach nie podzielił stanowiska organu i stwierdził, że językowa wykładnia przepisów regulujących ulgę B+R uprawnia do konstatacji, że wymóg świadczenia lub wykonywania przez jednostkę naukową dotyczy tylko nabycia wyników badań. Nie obejmuje natomiast nabycia innych usług. Sąd wskazał jednak, że brzmienie przepisów może budzić wątpliwości.

Zwiększa się szansa na wygraną z fiskusem

Jest to już drugi pozytywny dla podatników wyrok poruszający przedmiotową kwestię. Pierwszy niespełna trzy miesiące temu wydał WSA we Wrocławiu (wyrok z 26 lipca 2017 r., I SA/Wr 364/17). Cieszy fakt, że – jak widać – podatnicy nie są bezbronni wobec antyrozwojowej wykładni prawa fiskusa, hamującej wzrost innowacyjności przedsiębiorców działających w Polsce. Większa liczba wyroków wydanych w duchu progospodarczej wykładni przepisów regulujących ulgę B+R to większa szansa na wygranie sporów z fiskusem o rozliczenie w uldze B+R wydatków na usługi nabywane od podmiotów innych niż jednostki naukowe. Pozytywny wyrok NSA w tej kwestii, na który z niecierpliwością czekamy i który najprawdopodobniej zostanie wydany w 2018 r., mógłby stanowić dodatkowy impuls do złożenia korekty zeznania za lata 2016-2017 również dla tych podatników, którzy w obawie przed restrykcyjną wykładnią organów podatkowych nie zdecydowali lub nie zdecydują się w 2017 r. w pełni skorzystać z przyznanej w ustawie preferencji podatkowej.

Potwierdzenie w projekcie zmian

Należy zwrócić uwagę na dodatkowe zaznaczenie przez sąd, że brzmienie przepisów może budzić wątpliwości co do ich interpretacji. Czy w takiej sytuacji, interpretując przepis, organ podatkowy nie powinien skorzystać z uregulowanej w art. 2a ordynacji podatkowej klauzuli in dubio pro tributario? Najwyraźniej organy podatkowe nie widzą w obecnym brzmieniu przepisów żadnych niejasności. Przeczy temu jednak najnowszy projekt ustawy z 6 października 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej, w którym Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego zmienia przepisy, wskazując wprost, że kosztem kwalifikowanym (tj. kosztem, który może zostać rozliczony w uldze B+R) mogą być wyłącznie ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez jednostkę naukową w rozumieniu ustawy o zasadach finansowaniu nauki.

Autopromocja
PRENUMERATA 2022

Znacznie więcej o biznesie, finansach oraz prawie

Zaprenumeruj

Przyjęcie przez Parlament tej niekorzystnej dla podatników zmiany będzie dodatkowym argumentem za tym, że w latach 2016-2017 przedsiębiorcy mieli prawo rozliczyć w uldze B+R usługi nabywane od podmiotów innych niż jednostki naukowe.

Autor jest doradcą podatkowym w Kancelarii Ożóg Tomczykowski

podstawa prawna: art. 18d ust. 2 pkt 3 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. DzU z 2016 r. poz. 1888 ze zm.)