fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatki lokalne

Farmy wiatrowe: gminy nie oddadzą podatku od nieruchomości właścicielom wiatraków - wyrok NSA

Fotorzepa, Piotr Wittman
NSA w siedmioosobowym składzie orzekł, że w 2017 r. trzeba było płacić podatek od nieruchomości zarówno od części budowlanych wiatraków, jak i od ich elementów technicznych.

Spór, który doczekał się rozstrzygnięcia w wyroku 7 sędziów (wyrok z 22 października 2018 r., II FSK 2983/17), dotyczył zakresu opodatkowania podatkiem od nieruchomości elektrowni wiatrowych. NSA uznał, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 r. przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości objęte były fundament i wieża oraz elementy techniczne elektrowni wiatrowej, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (dalej: ustawa wiatrakowa).

Przekazanie sprawy do rozstrzygnięcia wyrokiem siedmiu sędziów podyktowane było dalekosiężnymi konsekwencjami sprawy. Od werdyktu miało bowiem zależeć rozstrzygnięcie m.in. kwestii zrekompensowania gminom utraconych dochodów.

Danina od całej instalacji

Dlaczego miałoby dojść do utraty dochodów przez gminy i z jakiego tytułu mogłyby dochodzić rekompensaty? Takie ryzyko powstało w wyniku zastosowanej przez gminy (a w ślad za gminami – przez sądy administracyjne) interpretacji przepisów nowej ustawy wiatrakowej. Celem ustawy było m.in. wprowadzenie rozwiązań, dzięki którym cała elektrownia będzie obiektem budowlanym (budowlą), a tym samym zastosowanie do niej znajdują przepisy ustawy – Prawo budowalne, dotyczące użytkowania obiektów budowlanych oraz katastrof budowlanych. Zmiany w prawie budowlanym zostały przez gminy odczytane jako zmiana przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Od 2017 r. gminy oczekują daniny od całości instalacji, tj. od elementów budowlanych oraz urządzeń. Z tą datą bowiem, zgodnie z wprowadzonymi wówczas zapisami w załączniku do prawa budowlanego, elektrownie wiatrowe zostały zaklasyfikowane jako obiekty budowlane. Również ustawa wiatrakowa w art. 17 wprost wskazywała, że od 2017 r. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega elektrownia wiatrowa, rozumiana jako instalacja składająca się z:

- części budowlanej stanowiącej budowlę w rozumieniu prawa budowlanego oraz

- elementów technicznych.

Nowelizacja nie wyjaśniła wszystkich wątpliwości

Spór obejmował kwestię opodatkowania za rok 2017, ponieważ 29 czerwca 2018 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, która z mocą wsteczną od 1 stycznia 2018 r. przywróciła zasady opodatkowania elektrowni wiatrowych do stanu sprzed 1 stycznia 2017 r. (tj. do opodatkowania jedynie części budowlanych wiatraków). Rozwiązało to problem jedynie częściowo, tzn. tylko w odniesieniu do 2018 roku. W nowelizacji nie ma jednak odniesienia do 2017 r., za który część podatników odprowadziła podatek od nieruchomości od całości elektrowni wiatrowej. Analizując założenia znowelizowanej ustawy, jak i sam proces legislacyjny, można było interpretować całe zamieszanie jako błąd ustawodawcy, a wprowadzone (i już znowelizowane) przepisy o opodatkowaniu części technicznych elektrowni wiatrowych jako bezprzedmiotowe.

Nie będzie rekompensaty

W efekcie kolejnych nowelizacji, kilkadziesiąt gmin złożyło wspólnie wniosek do premiera Mateusza Morawieckiego o rekompensatę, która wyrównałaby utracone dochody z tytułu podatku od nieruchomości. Omawiany wyrok oznacza jednak, że gminy nie będą musiały oddawać właścicielom elektrowni wiatrowych nawet kilku milionów złotych za 2017 rok.

Jednocześnie NSA wydał postanowienie, w którym poinformował premiera o nieprawidłowościach związanych z wprowadzeniem w ustawie wiatrakowej zmian dotyczących definicji budowli w prawie budowlanym, skutkujących rozszerzeniem zakresu opodatkowania budowli podatkiem od nieruchomości.

Autor jest konsultantem w dziale doradztwa podatkowego TPA Poland

podstawa prawna: art. 2 pkt 2 i art. 17 ustawy z 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (DzU z 2016 r. poz. 961)

podstawa prawna: art. 2 pkt 19 ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (DzU z 2018 r. poz. 1269 ze zm.)

podstawa prawna: art. 2 pkt 6 ustawy z 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (DzU z 2018 r. poz. 1276)

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA