Outsourcing logistyczny to metoda zarządzania, oparta na wyodrębnieniu ze struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa funkcji i procesów logistycznych (czynności w zakresie zaopatrzenia, magazynowania, dystrybucji, transportu, spedycji i sprzedaży) oraz przekazaniu ich do realizacji – w ramach zawartej umowy – zewnętrznemu, wyspecjalizowanemu podmiotowi gospodarczemu (tzw. firmie outsourcingowej – krajowej, będziemy mieli wówczas do czynienia z tzw. „onshoringiem" lub zagranicznej, w ramach tzw. „offshoringu"). Celem zlecania „na zewnątrz" działań logistycznych jest ograniczanie kosztów finansowych związanych z obsługą procesu logistycznego w transakcjach łańcuchowych (nakłady na infrastrukturę logistyczną, specjalistyczny sprzęt, wykwalifikowaną kadrę pracowniczą) oraz oszczędność czasu (w zakresie m.in. monitorowania stanów magazynowych, sterowania wysyłką/transportem towarów, w tym przygotowywania związanych z tym procesem przesyłek), wobec wzrastających wymagań finalnych nabywców, ukierunkowanych na czas dostawy i jakość wykonania złożonych przez nich zamówień. Wykorzystanie tego typu rozwiązania umożliwia szybką reakcję na bieżący popyt, poprzez automatyzację i standaryzację operacji logistycznych. Zapewnia ponadto dostęp do innowacyjnych technologii (know-how), umożliwia pozyskanie doświadczenia, wiedzy i umiejętności zewnętrznych usługodawców oraz kreowanie pozytywnego wizerunku przedsiębiorstwa. Może przekładać się na wzrost wydajności i elastyczności przedsiębiorstwa, poprawę jego pozycji konkurencyjnej oraz generowanie wyższych zysków. Korzystanie z usług outsourcingowych może jednak mieć także negatywne konsekwencje. Wśród zagrożeń wymienia się m.in.:

- brak lub utrudniony przepływ informacji zwrotnych od odbiorców towarów, czy

- uzależnienie się od firm outsourcingowych w zakresie przejętych przez nich funkcji logistycznych, a w efekcie ryzyko utraty nad nimi kontroli.

Odmianą (formą) outsourcingu logistycznego jest tzw. dropshipping, czyli model logistyczny sprzedaży w transakcji łańcuchowej, polegający na przejęciu przez faktycznego dostawcę (producenta, dystrybutora lub hurtownię) czynności magazynowania i fizycznego dostarczenia (wysyłki, transportu) towaru bezpośrednio do odbiorcy (finalnego nabywcy).

Czytaj też:

To samo zamówienie, ale kilka dostaw

Co jest przychodem przy usłudze dropshippingu

Dropshipping opodatkowany według zasad ogólnych

Przykład

Autopromocja
Historia Uważam Rze

Teraz z darmową dostawą i e‑wydaniem gratis!

ZAMÓW

Dropshipping stosuje się przy sprzedaży towarów specyficznych, takich jak artykuły spożywcze, wymuszające konieczność zachowania określonych warunków ich przechowywania lub zbytu towarów za pośrednictwem Internetu.

Dwa rodzaje

W praktyce gospodarczej można się spotkać z dwoma rodzajami dropshippingu, w zależności od roli sprzedawcy w transakcji:

1. Dropshipping funkcjonujący na zasadzie pośredniczenia przez sprzedawcę między faktycznym dostawcą a ostatecznym nabywcą towaru w sprzedaży towaru.

Jak to działa

Funkcja sprzedawcy-pośrednika sprowadza się tu m.in. do wyszukiwania klientów, zbierania od nich drogą elektroniczną zamówień handlowych i ich przekazywania dostawcy, obsługi płatności, czy promowania towarów będących własnością dostawcy. Sprzedawca nie występuje tu w charakterze dostawcy działającego we własnym imieniu i na własny rachunek, a co za tym idzie nie otrzymuje od dostawcy faktury handlowej z tytułu nabycia towarów. Nie wystawia odbiorcy faktury sprzedaży towarów, nie będąc ich właścicielem, ani nie dysponując nimi w żaden inny sposób. Sprzedawca wystawia jedynie na rzecz faktycznego dostawcy fakturę na prowizję za pośrednictwo. Faktyczny dostawca wystawia fakturę bezpośrednio nabywcy z tytułu sprzedaży towaru. Ostateczny nabywca podpisuje umowę kupna-sprzedaży towaru bezpośrednio z rzeczywistym dostawcą, który odpowiada również m.in. za obsługę potencjalnych reklamacji i zwrotów wadliwych towarów. Wysyłka towarów w tego typu droshippingu może odbywać się z wykorzystaniem poczty lub firmy kurierskiej, za zaliczeniem/pobraniem.

2. Dropshipping funkcjonujący na zasadzie działalności handlowej sprzedawcy, działającego we własnym imieniu i na własny rachunek.

Jak to działa

Sprzedawca formalnie nabywa od faktycznego dostawcy towar handlowy i odsprzedaje kolejnemu sprzedawcy, jeżeli w transakcji łańcuchowej bierze udział większa liczba sprzedawców, lub ostatecznego nabywcy, jeżeli w transakcji uczestniczy tylko ten jeden sprzedawca. Otrzymuje od faktycznego dostawcy fakturę na zakup towaru oraz wystawia nabywcy fakturę z tytułu sprzedaży tego towaru. W cenie towaru widniejącej na fakturze powinien być uwzględniony koszt jego wysyłki/transportu, zgodnie bowiem z art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania VAT dla czynności podstawowej, czyli dostawy towarów, obejmuje koszty dodatkowe, takie jak m.in. koszty wysyłki lub transportu towaru, pobierane przez dostawcę od nabywcy. Koszty te, z ekonomicznego punktu widzenia dopełniające świadczenie zasadnicze – nawet jeżeli są odrębnie pobierane i rozliczane między stronami czynności podstawowej, tj. dostawy towarów – powinny być opodatkowane łącznie z czynnością główną. Koszty transportu towarów dzielą stawkę VAT, właściwą dla wysyłanych/transportowanych towarów. Odnosi się to zarówno do sytuacji, gdy koszty wysyłki/transportu towaru stanowią część podstawy opodatkowania dla dostawy towaru objętego tylko jedną stawką VAT, jak i do sytuacji, gdy koszty te stanowią część podstawy opodatkowania dla dostawy towarów z różnymi stawkami VAT – koszty wysyłki/transportu są przyporządkowane proporcjonalnie do podstawy opodatkowania towarów, opodatkowanych różnymi stawkami. Błędne jest wykazywanie na fakturze, dokumentującej sprzedaż towarów, kosztów wysyłki lub transportu towarów w osobnej pozycji. Kalkulacja kosztów wysyłki/transportu może zostać przedstawiona w części informacyjnej faktury lub na oddzielnym załączniku do niej (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 10 sierpnia 2017 r., I SA/Go 264/17; interpretację Izby Skarbowej w Poznaniu z 22 lutego 2017 r., 3063-ILPP2-3.4512.205.2016.2.ZD).

Opodatkowana tylko prowizja

Uczestnikami dropshippingu mogą być podmioty krajowe (polscy przedsiębiorcy) lub przedsiębiorcy zagraniczni (unijni lub spoza Wspólnoty). W dropshippingu funkcjonującym na zasadzie pośrednictwa handlowego, sprzedawca-pośrednik wystawia faktycznemu dostawcy fakturę za prowizję (zysk osiągany za usługę pośrednictwa w doprowadzeniu do zawarcia umowy sprzedaży między faktycznym dostawcą a nabywcą towaru) w wysokości różnicy między kwotą zainkasowaną od klienta, a kwotą przekazaną rzeczywistemu dostawcy, po potrąceniu należnej prowizji. Podstawą opodatkowania VAT będzie – zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT – kwota należnej pośrednikowi prowizji.

W rozliczeniach VAT od świadczonych usług pośrednictwa należy pamiętać, że jest ono uzależnione od określenia miejsca ich świadczenia, zgodnie z ogólną zasadą z art. 28b ust. 1–3 ustawy o VAT. Miejscem świadczenia usług pośrednictwa jest miejsce, w którym przedsiębiorca będący usługobiorcą (krajowy lub zagraniczny) posiada siedzibę działalności gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (por. interpretacje: Izby Skarbowej w Poznaniu z 25 czerwca 2015 r., ILPP1/4512-1-186/15-4/TK; Izby Skarbowej w Katowicach z 19 kwietnia 2016 r., IBPP1/4512-20/16/LSz; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 marca 2017 r., 0461-ITPP2.4512.53.2017.1.AK).

W podatku dochodowym, przychodem podatkowym będzie wartość prowizji z  tytułu świadczenia usługi pośrednictwa handlowego w modelu dropshippingu. Za datę powstania przychodu z ww. tytułu należy uznać dzień wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy sprzedawcy-pośrednika (dzień uregulowania należności przez klienta), a nie dzień przekazania tych środków przez pośrednika (po uprzednim potrąceniu przez niego prowizji) na konto faktycznego dostawcy, ponieważ zdarzenie to ma miejsce zarówno przed wykonaniem usługi pośrednictwa, jak i wystawieniem dostawcy faktury z tego tytułu. Jednak w przypadku dokonania przez faktycznego dostawcę dostawy wysyłkowej towaru za zaliczeniem pocztowym, przychód podatkowy u pośrednika powstanie w dacie wykonania przez niego usługi pośrednictwa lub wystawienia na rzecz faktycznego dostawcy – przed wykonaniem ww. usługi, zgodnie z art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT – faktury z tego tytułu (art. 14 ust. 1 i ust. 1c ustawy o PIT; art. 12 ust. 3 i ust. 3a ustawy o CIT) (por. interpretacje: Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 14 czerwca 2016 r., ITPB1/4511-291/16/JŁ; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 kwietnia 2018 r., 0115-KDIT3.4011.96.2018.1.DB; Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 lipca 2017 r., 0111-KDIB1-1.4011.84.2017.1.BS).

Bez zakupu i sprzedaży towarów

W ujęciu bilansowym, sprzedawca-pośrednik w dropshippingu nie ewidencjonuje w swoich księgach rachunkowych obrotu towarowego (obrót taki wykazuje jedynie faktyczny dostawca). Pośrednik ujmuje w ewidencji księgowej wystawienie rzeczywistemu dostawcy faktury z tytułu prowizji za pośrednictwo handlowe, zapisem:

Wn „Rozrachunki z odbiorcami"

Ma „Sprzedaż usług"

Ma „Rozrachunki publicznoprawne" (VAT)

oraz należną prowizję uregulowaną bezpośrednio przez faktycznego dostawcę na rzecz pośrednika lub potrąconą przez pośrednika od kwoty zainkasowanej przez niego od ostatecznego nabywcy w celu jej przekazania rzeczywistemu dostawcy:

Wn „Kasa" lub „Rachunki bankowe"

Ma „Rozrachunki z odbiorcami".

Wydanie towaru z magazynu i jego sprzedaż przez faktycznego dostawcę na rzecz ostatecznego odbiorcy ewidencjonuje się w księgach faktycznego dostawcy, tak jak zwykłą sprzedaż.

Z kolei zaliczkowa sprzedaż towarów w dropshippingu wymaga zaewidencjonowania w księgach rzeczywistego dostawcy następujących operacji:

1. Zaliczka otrzymana na poczet przyszłej dostawy zamówionych (najczęściej drogą elektroniczną, przez Internet) towarów

Wn „Kasa" lub „Rachunki bankowe"

Ma „Rozrachunki z odbiorcami"

2. Wystawienie faktury zaliczkowej

Wn „Rozrachunki z odbiorcami"

Ma „Rozliczenia międzyokresowe przychodów" (otrzymana od nabywcy zaliczka na poczet przyszłej dostawy towarów nie stanowi przychodu podatkowego; art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o PIT; art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT)

Ma „Rozrachunki publicznoprawne" (VAT) (o ile ten podatek wystąpi)

3. Przeksięgowanie kwoty ujętej na koncie rozliczeń międzyokresowych przychodów na konto przychodów operacyjnych (w dacie realizacji świadczenia-dostawy towaru)

Wn „Rozliczenia międzyokresowe przychodów"

Ma „Sprzedaż towarów".

W razie korzystania przez faktycznego dostawcę z usług pocztowych (kurierskich) w dropshippingu opartym na sprzedaży wysyłkowej towarów do ostatecznych nabywców, koszty tych usług należy zaksięgować:

Wn „Rozliczenie zakupu"

Wn „Rozrachunki publicznoprawne" (VAT)

Ma „Rozrachunki z dostawcami"

oraz (zaliczenie nabytych usług pocztowych/kurierskich w ciężar kosztów operacyjnych)

Wn „Koszty według rodzajów" (usługi obce) lub odpowiednie konto zespołu 5

Ma „Rozliczenie zakupu"

oraz (uregulowanie zobowiązania handlowego wobec poczty/kuriera)

Wn „Rozrachunki z dostawcami"

Ma „Rachunki bankowe". ?