Orzecznictwo

Rada nie upoważni kierownika do wydawania decyzji

Fotorzepa
Ustawodawca wyraźnie wskazuje w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, do jakich czynności właściwy organ może upoważnić kierownika ośrodka pomocy społecznej oraz w jakiej powinien zrobić to formie
[b]Tak wynika z wyroku WSA w Gliwicach z 11 grudnia 2009 r. (IV SA/Gl 405/09).[/b]
[srodtytul]Jaki był problem[/srodtytul] Rada gminy uchwałą przekazała do ośrodka pomocy społecznej prowadzenie spraw wynikających z ustawy o pomocy uprawnionym do alimentów oraz upoważniła kierownika gminnego ośrodka pomocy społecznej do załatwienia indywidualnych spraw, w tym do prowadzenia postępowań wobec dłużników alimentacyjnych oraz do wydawania decyzji w tych sprawach.
Wojewoda wniósł o stwierdzenie nieważności tej uchwały jako niezgodnej z art. 39 ust. 4 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=2A710A1D3C90637198DB9600FFD2E952?id=163433]ustawy o samorządzie gminnym[/link] w związku z przepisami rozdziału 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów oraz wniósł o wstrzymanie wykonania uchwały. Sprawa trafiła do sądu. [srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul] WSA stwierdził, że skargę trzeba uwzględnić. Jego zdaniem wojewoda zasadnie twierdzi, że art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym jest przepisem o charakterze generalnym, dającym radzie gminy możliwość zmiany właściwości rzeczowej organu uprawnionego do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej. Upoważnienie kierownika gminnej jednostki organizacyjnej do wydawania decyzji administracyjnych udzielone na podstawie przywołanego przepisu jest aktem prawa miejscowego. Z treści art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że „do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej rada gminy może upoważnić również organ wykonawczy jednostki pomocniczej oraz organy jednostek i podmiotów, o których mowa w art. 9 ust. 1”. Jednak załatwienie sprawy indywidualnej w postępowaniu administracyjnym może nastąpić w formie aktu administracyjnego lub przez zatwierdzenie ugody postanowieniem, czyli aktem administracyjnym. W doktrynie przyjęto, że określenie „indywidualna sprawa z zakresu administracji publicznej” jest synonimem określenia „sprawa indywidualna rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej”. Skoro tak, to uprawnionym jest twierdzenie, że art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym nie należy traktować jako samodzielnej podstawy, która zezwala na przekazanie każdej formy działalności administracji publicznej na rzecz innego podmiotu. [wyimek]Normy kompetencyjne trzeba interpretować w sposób ścisły[/wyimek] Czynności wymienione w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów nie prowadzą do „załatwienia indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej”, lecz służą do osiągnięcia określonego skutku, tj. przymuszeniem dłużnika do wypełnienia obowiązków alimentacyjnych wobec osoby uprawnionej. Są to czynności o charakterze materialno-technicznym, a zatem [b]nie jest dopuszczalne podjęcie na podstawie art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym uchwały upoważniającej kierownika ośrodka pomocy społecznej do prowadzenia tych spraw.[/b] [b]Ponieważ ustawa precyzuje organ właściwy, jak i zakres spraw, które mogą być przekazane kierownikowi ośrodka pomocy społecznej, rada gminy nie może tego zakresu spraw rozszerzać.[/b]
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL