We wtorek Naczelny Sąd Administracyjny wydał ważny wyrok dotyczący interpretacji przepisów o CIT w kontekście unijnych regulacji do przeciwdziałania praktykom unikania opodatkowania, mających bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego, tzw. dyrektywy ATAD.

Konkretnie chodziło o preferencję wyłączającą limitowanie kosztów w przypadku długoterminowych projektów z zakresu infrastruktury publicznej.

Czytaj więcej

Prąd jest niezbędny w biznesie, fiskus to rozumie

We wniosku o interpretację spółka wskazała, że została powołana do realizacji kilku zadań inwestycyjnych polegających m.in. na budowie elektrowni węglowej z blokiem energetycznym o mocy ok. 1000 MW. Spółka podkreśliła, że inwestycja ma charakter strategiczny dla interesów państwa i istotny wpływ na bezpieczeństwo Polski. Była przekonana, że przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie musi uwzględniać tych wynikających z kredytów (pożyczek), bo inwestycja spełnia warunki z art. 15c ust. 8–10 ustawy o CIT. W praktyce może je zatem w całości zaliczyć do kosztów, bez limitowania.

Fiskus odpowiedział, że nie. Odwołując się m.in. do ustawy o gospodarce nieruchomościami, stwierdził, że nie pozwala ona na zaliczenie budowy urządzeń wytwarzających energię do inwestycji celu publicznego. Taki charakter mają jedynie budowa i utrzymanie urządzeń do przesyłania energii elektrycznej. Zatem budowa bloku węglowego nie może być uznana za projekt z zakresu infrastruktury publicznej z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT.

Spółka zaskarżyła interpretację i wygrała. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie analiza brzmienia spornych przepisów o CIT w związku z dyrektywą ATAD uprawnia do twierdzenia, że wyłączenie limitowania kosztów finansowania zewnętrznego może dotyczyć projektu służącego zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego państwa bez względu na rodzaj źródła energii czy formę prawną i strukturę właścicielską realizującego. A długoterminowy projekt strategiczny będzie realizowany w ogólnym interesie publicznym.

To, że fiskus naciągnął przepisy, potwierdził też NSA. Jak tłumaczyła sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, w spornym przypadku należy wziąć pod uwagę cel, w jakim została ustanowiona dyrektywa, tj. ochronę przed erozją podstawy opodatkowania. A w dyrektywie wskazano, przy jakich inwestycjach takie zagrożenie nie istnieje. Wyrok jest prawomocny.

Sygnatura akt: II FSK 10/20