- Prowadzę działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. Zdarzenia gospodarcze dla celów podatku dochodowego ewidencjonuję w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Z uwagi na to, że prowadzę sprzedaż głównie dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, muszę ewidencjonować tę sprzedaż na kasie fiskalnej. Sprzedaż zaewidencjonowaną na kasie wykazuję w podatkowej księdze na podstawie miesięcznych raportów fiskalnych. Zazwyczaj na udokumentowanie sprzedaży wydaję klientom tylko paragon fiskalny. Okazjonalnie zdarza się, że klient życzy sobie otrzymać fakturę i w takiej sytuacji jestem zobowiązany ją wystawić. Klientowi przekazuję w tym przypadku wyłącznie egzemplarz wystawionej dla niego faktury, dołączając oryginał paragonu do egzemplarza faktury pozostającego u mnie. Czy powinienem wpisywać do podatkowej księgi faktury wystawione do paragonów fiskalnych? – pyta czytelnik.

Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów regulują przepisy rozporządzenia ministra finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (dalej: rozporządzenie).

Podatnicy, którzy ewidencjonują obrót przy zastosowaniu kas rejestrujących, robią zapisy w księdze na podstawie danych wynikających z raportów dobowych, skorygowanych o kwoty mające wpływ na wysokość przychodu (zob. § 20 ust. 1 rozporządzenia).

Podatnicy, którzy ewidencjonują obrót przy zastosowaniu kas rejestrujących, mogą także wprowadzać zapisy do księgi na koniec każdego miesiąca, w terminie określonym w § 30 ust. 1 rozporządzenia, tj. nie później niż do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, na podstawie danych wynikających z raportów miesięcznych skorygowanych o kwoty mające wpływ na wysokość przychodu (zob. § 20 ust. 2 rozporządzenia).

Dane wynikające z raportów dobowych lub raportów miesięcznych, koryguje się na podstawie odrębnych ewidencji. Korekty, które nie podlegają ujęciu w odrębnych ewidencjach, podatnik opisuje na odwrocie raportu dobowego lub miesięcznego (zob. § 20 ust. 5 rozporządzenia).

Podatnicy VAT nie mają generalnie obowiązku wystawiania faktur na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (zob. art. 106b ust. 1 ustawy o PIT). Obowiązek wystawienia faktury pojawia się w momencie, gdy zażąda tego nabywca, który może takie żądanie zgłosić w terminie trzech miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty (zob. art. 106b ust. 3 ustawy o VAT). Gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do egzemplarza faktury pozostającego u podatnika dołącza się paragon dokumentujący tę sprzedaż (zob. art. 106h ust. 1 ustawy o VAT).

Wystawiając fakturę dla osoby fizycznej, podatnik VAT dołącza do egzemplarza faktury pozostającego u niego oryginał paragonu fiskalnego potwierdzającego sprzedaż udokumentowana także tą fakturą.

Faktur wystawionych do paragonów fiskalnych nie ujmuje się w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Jak bowiem wynika z § 20 ust. 4 rozporządzenia, podatnicy, którzy ewidencjonują obrót przy zastosowaniu kas rejestrujących, nie wpisują do księgi kwot wynikających z faktur dokumentujących sprzedaż uprzednio zarejestrowaną przy zastosowaniu kas rejestrujących. Są natomiast obowiązani do połączenia w sposób trwały zwróconych oryginałów paragonów fiskalnych z pozostającymi u nich pegzemplarzami wystawionych faktur.

—Marcin Szymankiewicz, doradca podatkowy z Warszawy

Autopromocja
Historia Uważam Rze

Teraz z darmową dostawą i e‑wydaniem gratis!

ZAMÓW