fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Podatek dochodowy

PIT: organizator programu lojalnościowego nie ma obowiązków płatnika

123RF
Jeżeli wypłata nagród podlega zwolnieniu z podatku, to wypłacający nie jest zobowiązany do sporządzenia deklaracji PIT-8AR.

Tak wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Katowicach z 21 grudnia 2016 r. (2461-IBPB -2-2.4511.899.2016.2.AK).

Wnioskodawca (dalej także jako: podatnik) planuje organizację programu lojalnościowego. Program jest skierowany do osób fizycznych zamieszkałych w Polsce, będących konsumentami w rozumieniu kodeksu cywilnego. Uczestnictwo będzie bezpłatne i ma się odbywać według regulaminu ustalonego przez podatnika. Idea programu zakłada, że uczestnicy będą otrzymywać bony lub zwrot części wydatków na zakup na zasadach określonych w regulaminie – u wskazanych w regulaminie sprzedawców. Wnioskodawca będzie nabywał bony od partnerów (zleceniodawców) i przekazywał je uczestnikom w formie elektronicznej. Wnioskodawca będzie działał jako podmiot koordynujący na zlecenie partnerów i to oni będą ponosić ciężar finansowy przekazywanych uczestnikom nagród.

Wnioskodawca spytał, czy przekazywanie w przyszłości nagród rzeczowych, w kwocie do 760 zł od jednej transakcji, spowoduje po jego stronie jakiekolwiek obowiązki wynikające z ustawy o PIT.

Zdaniem wnioskodawcy, przekazywanie nagród osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej kreuje po ich stronie przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, określony szczegółowo w art. 20 tej ustawy). Jednocześnie, przychód ten jest zwolniony z podatku na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT. W konsekwencji stosowania tego zwolnienia, wnioskodawca nie jest zobowiązany do sporządzenia na koniec roku podatkowego informacji PIT-8C.

Organ podatkowy uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe.

Komentarz eksperta

Maciej Synowicz, konsultant w dziale prawnopodatkowym PwC

Niniejsza interpretacja jest szczególnie interesująca ze względu na odwołanie się organu podatkowego i wnioskodawcy do odmiennych argumentów, które doprowadziły ich do tej samej, korzystnej dla podatnika, konkluzji.

Podatnik w swojej argumentacji skupił się na wykładni art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT. W omawianym stanie faktycznym do zastosowania zwolnienia przewidzianego w tym artykule niezbędne jest, aby:

1. otrzymana nagroda była związana ze sprzedażą premiową towarów lub usług;

2. jednorazowa wartość nagród nie przekroczyła kwoty 760 zł;

3. nagroda z tytułu sprzedaży premiowej towarów lub usług nie została otrzymana w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z owych przesłanek najwięcej wątpliwości może budzić pierwsza. Cechy umowy sprzedaży zostały określone w art. 535 kodeksu cywilnego, natomiast pojęcie „sprzedaż premiowa" nie zostało zdefiniowane w żadnym polskim akcie normatywnym. Z tego powodu, w procesie jego wykładni, należy się odwołać do znaczenia słownikowego tego pojęcia. „Premią" jest więc świadczenie otrzymane dzięki zachowaniu się w sposób określony przez przyznającego premię. Sprzedaż premiowa jest zatem rodzajem umowy sprzedaży, mającej na celu uatrakcyjnienie zakupu danych towarów lub usług. Zostaje zawarta między sprzedającymi a kupującymi i jest połączona z przyznaniem premii kupującemu przez przynajmniej jednego sprzedającego. Skutkiem zawarcia tej umowy jest powstający po stronie sprzedających obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy, wydania mu rzeczy oraz wydania mu premii związanej z zakupem, której wartość nie jest objęta ceną zakupionego towaru. Otrzymanie premii jest gwarantowane. Z obowiązkami sprzedających skorelowany jest leżący po stronie kupujących obowiązek zapłaty ceny sprzedaży oraz uprawnienie do otrzymania premii. Należy zgodzić się z wnioskodawcą, że w opisywanym przez niego zdarzeniu przyszłym dojdzie do sprzedaży premiowej, gdyż zakupy dokonywane w ramach umowy sprzedaży będą premiowane nagrodami przyznawanymi zgodnie z regulaminem.

Organ podatkowy, co należy ocenić pozytywnie, podzielił argumenty podatnika odnoszące się do sposobu wykładni art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT. Zwrócił jednak uwagę na art. 41 ust. 4 ustawy o PIT, zgodnie z którym płatnicy są zobowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy m.in. od dochodów z tytułu nagród związanych ze sprzedażą premiową. Co więcej, zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o PIT, płatnicy wymienieni w art. 41 ww. ustawy są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego roczne deklaracje według ustalonego wzoru (PIT-8AR). Tym samym, gdyby zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 68 nie miało zastosowania, podatnik musiałby sporządzić deklarację PIT-8AR (a nie, jak wskazywał we wniosku, PIT-8C).

Ostatecznie organ uznał, że stanowisko wnioskodawcy jest poprawne, jednak z innych względów niż te wskazane przez podatnika. Zdaniem organu, kluczowy jest fakt roli wnioskodawcy w programie lojalnościowym. Nie ponosi on ciężaru finansowego przekazywanych uczestnikom programu nagród, więc w ogóle nie dotyczą go obowiązki płatnika. Stanowisko to jest w mojej opinii prawidłowe. Artykuł 41 ust. 1 ustawy o PIT (do którego odwołuje się wspomniany już art. 41 ust. 4 ww. ustawy) stanowi, że: „Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń (...), są obowiązane jako płatnicy pobierać (...) zaliczki na podatek dochodowy". W opisanym stanie faktycznym wnioskodawca pełnił jedynie rolę koordynacyjną i nie był obciążany kosztami nagród przekazywanych uczestnikom programu, w wyniku czego nie powinien być obciążony obowiązkami płatnika.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA