Granicę 0,10 ha wyznaczają przepisy ustawy z 1991 r. o lasach.
Jeżeli las zajmuje mniejszą powierzchnię, nie podlega ochronie na podstawie przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Dopiero gdy ona jest większa, każda budowa wymaga uprzedniej zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Przepisy bywają jednak interpretowane w sposób budzący wątpliwości.
Las na działce należącej do państwa A.G. i J.G. rósł na powierzchni 0,08 ha. Mimo to prezydent Krakowa uznał, że działka stanowi użytek leśny i odmówił ustalenia warunków zabudowy dla dwóch bliźniaczych domów.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie odmówiło stwierdzenia nieważności tej decyzji. Powołało się na dane w ewidencji gruntów i budynków, z których wynika, że w skład działki wchodzi las. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta Krakowa z 1994 r. zdecydowana część działki stanowiła część większego lasu. Wnioskodawcy nie udowodnili, że teraz jest już inaczej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie inwestorzy argumentowali, że teren, na którym miały powstać domy, liczy 852 mkw., a do uznania gruntu za leśny musi mieć co najmniej 1000 mkw. ?Nie ma tutaj znaczenia wpis w ewidencji gruntu, ponieważ ustawodawca uzależnia uznanie za grunt leśny od powierzchni lasu. Uznanie za grunt leśny działki o powierzchni mniejszej od ustawowego minimum doprowadziło do naruszenia przepisów ustaw: o ochronie gruntów rolnych oraz o lasach.
