Przedsiębiorcy mogą już korzystać z nowego rodzaju najmu a mianowicie instytucjonalnego. 11 września weszła w życie ustawa o Krajowym Zasobie Nieruchomości (KZN). Wprowadza ona nowy rozdział 2b do ustawy o ochronie praw lokatorów poświęcony temu najmowi.

Nowy najem jest adresowany do każdego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie wynajmowania lokali, bez względu na formę prawną jej prowadzenia. Oznacza to, że osoby fizyczne będą mogły być również wynajmującym. Natomiast najemcą będzie mógł być każdy i firma i osoba prywatna, która będzie prowadziła w tym lokalu jednoosobową działalność gospodarczą.

Tego typu umowę można zawierać na czas oznaczony nie na dłużej niż na 10 lat i pod rygorem nieważności na piśmie.

Obowiązkowym załącznikiem jest oświadczenie najemcy sporządzone w formie aktu notarialnego. Ma to być dla wynajmującego forma zabezpieczenia na przyszłość, gdyby najemca nie chciał się dobrowolnie wyprowadzić.

Takie oświadczenie powinno zawierać zgodę najemcy na poddanie się egzekucji oraz zapewnienie, że się wyprowadzi. Musi z niego wynikać, że w razie eksmisji nie będzie mu przysługiwało prawo do lokalu socjalnego ani pomieszczenia tymczasowego.

Właściciel lokalu pobiera od najemcy czynsz oraz opłaty niezależne (tj. za media), chyba że umowa stanowi inaczej.

Zawarcie umowy może być uzależnione od wpłacenia przez najemcę kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu. Kaucja nie może przekraczać trzykrotności miesięcznego czynszu za lokal, obliczonego według stawki czynszu obowiązującej w dniu zawarcia umowy najmu instytucjonalnego lokalu. Kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia wyprowadzenia się.

Nowe przepisy przewidują, że umowa najmu instytucjonalnego lokalu wygasa po upływie czasu, na jaki została zawarta lub ulega rozwiązaniu po upływie okresu wypowiedzenia.

Jeżeli najemca nie będzie chciał się dobrowolnie wyprowadzić, wówczas właściciel lokalu powinien doręczyć mu żądanie (koniecznie na piśmie), by opuścił lokal. Podpis właściciela musi być urzędowo poświadczony.

Autopromocja
CFO Strategy & Innovation Summit 2021

To już IV edycja kongresu dla liderów świata finansów

WEŹ UDZIAŁ

Pisemne żądanie opuszczenia lokalu powinno w szczególności zawierać: oznaczenie właściciela oraz najemcy, którego żądanie dotyczy; wskazanie umowy najmu instytucjonalnego lokalu i przyczynę ustania stosunku z niej wynikającego; termin, nie krótszy niż 14 dni od dnia doręczenia żądania najemcy, w którym najemca i osoby z nim zamieszkujące mają opróżnić lokal.

Wynajmujący wypowiadając umowę może powoływać się tylko na przyczyny ustania stosunku najmu wskazane w żądaniu opuszczenia lokalu.

Jeżeli najemca nie wyprowadzi się w ciągu 14 dni od dnia doręczenia żądania, właściciel składa do sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności notarialnemu oświadczeniu najemcy.

Jednocześnie ustawa o Krajowym Zasobie Nieruchomości zmienia definicję najmu okazjonalnego, o którym już dziś mówi ustawa o ochronie praw lokatorów. Z najmu okazjonalnego nie będą mogli korzystać prowadzący działalność gospodarczą w postaci wynajmowania lokali, zawartą na czas oznaczony nie dłuższy niż dziesięć lat. Umowa najmu okazjonalnego była dużo korzystniejsza dla lokatora niż najmu instytucjonalnego. Nie można było go eksmitować na ulicę, tylko do wskazanego przez niego lokalu. Poza tym po upływie dziesięciu lat przekształcała się w umowę na czas nieokreślony. W najmie instytucjonalnym tak nie będzie. Ustawodawca daje m.in. przyzwolenie na eksmisję na bruk. Umowa jest więc dużo mniej korzystna dla lokatorów.