fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

VAT

Zakup wierzytelności jest opodatkowany VAT

Fotolia.com
Nabywca wierzytelności świadczy na rzecz zbywcy usługę, do której nie ma zastosowania żadne ze zwolnień z podatku od towarów i usług.

Tak uznał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 23 stycznia 2019 r. (0112-KDIL1-3.4012.741.2018.1.PR).

Nabywca wierzytelności (dalej: nabywca) jest spółką posiadającą siedzibę i zarejestrowaną dla celów VAT w Holandii, nie posiada w Polsce zakładu ani stałego miejsca prowadzenia działalności w rozumieniu przepisów podatkowych. Spółka zbywająca wierzytelności (dalej: spółka lub wnioskodawca) prowadzi działalność m.in. w zakresie produkcji szklanych pojemników i należy do międzynarodowej grupy. Spółka nie jest powiązana kapitałowo ani personalnie z nabywcą.

W celu uzyskania finansowania na prowadzenie działalności gospodarczej spółka postanowiła wziąć udział w programie (dalej: program) zakładającym sprzedaż do nabywcy wierzytelności przysługujących spółce od jej kontrahentów (dalej: dłużnicy). W programie miały uczestniczyć również inne podmioty z grupy. Wierzytelności będące przedmiotem sprzedaży to zobowiązania handlowe, tj. głównie roszczenia spółki o zapłatę wynagrodzenia za wykonane na rzecz dłużników usługi lub dostawy. Przedmiotem sprzedaży miały być wyłącznie wartości netto wierzytelności. Umowa miała dotyczyć głównie wierzytelności uznanych (tj. spełniających określone kryteria, m.in. nieprzeterminowanych, stanowiących prawne, ważne, wiążące i egzekwowalne zobowiązania dłużników oraz niebędących przedmiotem żadnego postępowania sądowego). W ramach programu będzie miało miejsce:

? zawarcie umowy przelewu wierzytelności (w drodze sprzedaży) pomiędzy spółką i nabywcą;

? zapewnienie finansowania spółki przez nabywcę poprzez emisję przez nabywcę dłużnych papierów wartościowych lub zaciągnięcie pożyczki;

? zobowiązanie do administrowania wierzytelnościami, które będzie wykonywane przez spółkę (wnioskodawca będzie mógł otrzymywać z tego tytułu odrębne wynagrodzenie).

Administrowanie wierzytelnościami będzie obejmowało przyjmowanie wpłat od dłużników i przekazywanie ich nabywcy, wystawianie dłużnikom monitów w razie przekroczenia terminu płatności oraz inne czynności prowadzące do uzyskania spłaty wierzytelności. Wierzytelności miały być sprzedawane po cenie równej ich wartości nominalnej pomniejszonej o dyskonto. Dyskonto pełniłoby więc funkcję wynagrodzenia dla nabywcy za przejęcie wierzytelności.

Zdaniem spółki, w opisanej sytuacji nabywca będzie świadczyć na rzecz spółki usługę, w ramach której nastąpi nabycie wierzytelności przez nabywcę i usługa ta będzie zwolniona z VAT.

Dyrektor KIS potwierdził, że nabycie wierzytelności będzie usługą podlegającą opodatkowaniu VAT, ale nie znajdzie do tej usługi zastosowanie żadne ze zwolnień przewidzianych w ustawie o VAT, w szczególności wskazane przez wnioskodawcę zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 38 oraz pkt 40 ustawy o VAT.

Ewelina Dumania doradca podatkowy, menedżer w dziale prawnopodatkowym PwC

Sprzedaż (przelew) wierzytelności nie jest w żaden sposób odrębnie uregulowany w przepisach z zakresu VAT. Z tego względu traktowanie takiej czynności dla celów VAT stwarza wiele wątpliwości. W rezultacie można spotkać się z rozstrzygnięciami organów, w których cesja wierzytelności jest uznawana za czynność niepodlegającą VAT, opodatkowaną 23 proc. VAT bądź zwolnioną z VAT. W komentowanej interpretacji Dyrektor KIS uznał, że w analizowanym stanie faktycznym ma miejsce świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, ponieważ: ? czynność została wykonana w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez nabywcę; ? została ustalona odpłatność (w formie dyskonta) za wykonane świadczenie i istnieje bezpośredni związek między świadczeniem a płatnością, ? istnieje beneficjent tej usługi (tj. spółka) oraz ? istnieje stosunek prawny będący podstawą realizacji danej usługi (tj. umowa sprzedaży wierzytelności). Podobnie, Dyrektor KIS skonkludował m.in. w interpretacji z 14 lipca 2017 r. (0111-KDIB3-1.4012.59.2017.2.BW). Niemniej jednak, na kanwie wyroku TSUE w sprawie GFKL Financial Services AG (C-93/10) z 27 października 2011 r. oraz wyroku siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego (I FPS 5/11) z 19 marca 2012 r. wykształciło się również orzecznictwo i praktyka organów podatkowych traktująca cesję wierzytelności jako niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Powołane wyroki TSUE oraz NSA dotyczyły nabycia wierzytelności trudnych, co nie ma miejsca w stanie faktycznym komentowanej interpretacji. Należy również rozstrzygnąć, czy istnieje możliwość zastosowania do analizowanej usługi zwolnienia z VAT. Rozważane mogą być dwa zwolnienia. Pierwsze określone zostało w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT m.in. dla usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych. Drugie zwolnienie, określone w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, dotyczy m.in. usług w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli. Co istotne, zgodnie z art. 43 ust. 15 ustawy o VAT zwolnienia te nie mają zastosowania m.in. do czynności ściągania długów, w tym faktoringu. TSUE wielokrotnie wskazywał w swoim orzecznictwie, że zakres zwolnień przewidzianych w dyrektywie VAT nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Na tej podstawie Dyrektor KIS stwierdził, że zwolnienie określone dla kredytów i pożyczek nie znajdzie zastosowania w tej sprawie. Przede wszystkim jednak, Dyrektor KIS uznał, że usługa świadczona przez nabywcę mieści się w pojęciu usług ściągania długów i faktoringu. Usługi ściągania długów i faktoringu nie zostały zdefiniowane w polskich przepisach, natomiast Dyrektor KIS uznał, że w pojęciu usług ściągania długów i faktoringu mieści się m.in. skup wierzytelności w celu ich windykacji we własnym zakresie lub odprzedaży, gdyż usługa tego typu polega na „wyręczeniu" klienta z czynności zmierzających do odzyskania długu. Dyrektor KIS przyjął w komentowanej interpretacji bardzo szerokie rozumienie usług faktoringu. Może to budzić wątpliwości z uwagi na to, że w analizowanym stanie faktycznym administrowanie wierzytelnościami (obejmujące m.in. przyjmowanie wpłat od dłużników i wystawianie dłużnikom monitów oraz inne czynności prowadzące do uzyskania spłaty wierzytelności) będą wykonywane przez spółkę. Instytucję faktoringu reguluje w szczególności UNIDROIT Convention on International Factoring z 28 maja 1988 r., zgodnie z którą przez umowę faktoringu rozumie się cesję wierzytelności połączoną z wykonywaniem przez faktora co najmniej dwóch z następujących funkcji: finansowanie cedenta, księgowanie należności, inkasowanie należności, przejęcie ryzyka niewypłacalności dłużnika. Wytyczne te są powoływane przez polskie organy podatkowe i sądy administracyjne. Stąd ustalenie, czy dana cesja wierzytelności może zostać zwolniona z opodatkowania VAT musi być dokonywane z perspektywy indywidualnych okoliczności sprawy.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
REKLAMA
REKLAMA