Tak uznała Izba Skarbowa w Bydgoszczy w interpretacji z 2 sierpnia 2016 r. (ITPP1/4512-409/16/BS).

Sprawa dotyczyła pośrednika ubezpieczeniowego, który współpracuje jako podwykonawca ze spółką posiadającą zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego na wykonywanie działalności agencyjnej. Do zadań wnioskodawcy jako subagenta należą czynności takie jak: prezentowanie klientom oferty produktów ubezpieczeniowych towarzystw, które współpracują ze spółką-agentem, pozyskiwanie klientów, wykonywanie czynności związanych z przygotowaniem i realizacją produktów ubezpieczeniowych (udzielanie informacji o zakresie ubezpieczenia oraz treści oferty produktu ubezpieczeniowego, a także informacji wymaganych przez ustawę o pośrednictwie ubezpieczeniowym, doręczanie dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy, wystawianie polis, przyjmowanie wpłat składek i przekazywanie ich do towarzystwa ubezpieczeń, monitorowanie wpłat należności, itp.), kolportaż i dystrybucja materiałów promocyjnych oraz kształtowanie pozytywnego wizerunku agenta i towarzystw ubezpieczeniowych wśród klientów. Wynagrodzenie wypłacane wnioskodawcy jest częścią wynagrodzenia otrzymanego przez spółkę-agenta od towarzystw ubezpieczeniowych.

Zdaniem wnioskodawcy wykonywana przez niego usługa powinna podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT. W opinii subagenta zwolnienie dla usług pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych przewidziane na mocy tego przepisu ma charakter wyłącznie przedmiotowy i dla celów jego zastosowania nie ma znaczenia, że usługi nie będą przez niego świadczone bezpośrednio na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych.

Organ podatkowy uznał stanowisko podatnika za prawidłowe. Uzasadniając wydaną interpretację organ powołał się na linię orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zgodnie z którą stwierdzenie statusu pośrednika ubezpieczeniowego zależy od cech danej działalności, a nie od istnienia (lub nie) bezpośredniego stosunku umownego pomiędzy pośrednikiem a stronami umowy ubezpieczeniowej (por. wyrok w sprawie C-124/07, J.C.M. Beheer BV). Organ zwrócił ponadto uwagę na to, że o pośrednictwie nie może być mowy, jeżeli podwykonawca wykonuje wyłącznie część czynności faktycznych związanych z zawarciem umowy (por. wyrok w sprawie C-235/00, CSC Financial Services Ltd.). Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy, organ stwierdził, że usługi wnioskodawcy mają charakter pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych, w związku z czym mogą korzystać ze zwolnienia od opodatkowania.

Komentarz eksperta

Katarzyna Krześnicka, starszy konsultant w dziale prawno-podatkowym PwC

Stanowisko zaprezentowane przez organ podatkowy w wydanej interpretacji zasługuje na aprobatę. Przepisy ustawy o VAT nie przewidują warunku, na podstawie którego zwolnienie dla usług pośrednictwa przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT byłoby możliwe do zastosowania wyłącznie przez pośrednika, który działa bezpośrednio na rzecz zakładu ubezpieczeniowego albo osoby zainteresowanej uzyskaniem ochrony ubezpieczeniowej (tj. na rzecz stron umowy ubezpieczenia).

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE, za pośrednika uważany jest co do zasady podmiot, który nie będąc stroną umowy, podejmuje działania niezbędne do jej zawarcia. Z drugiej strony, o pośrednictwie nie może być mowy wówczas, gdy podwykonawca wykonuje tylko czynności faktyczne związane z zawarciem umowy. Ustawa o VAT przewiduje, że zwolnieniu nie podlegają usługi stanowiące element usług pośrednictwa (por. art. 43 ust. 14 ustawy o VAT). W stanie faktycznym analizowanej interpretacji organ nie zidentyfikował jednak tego rodzaju czynności, uznając, że świadczone usługi powinny zostać uznane za usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych.

Zgodnie z jedną z głównych cech VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podatnicy powinni mieć możliwość wyboru optymalnego dla nich ekonomicznie modelu organizacyjnego prowadzonej działalności, nie narażając się przy tym na opodatkowanie czynności. Stan faktyczny przedstawiony przez podatnika we wniosku o interpretację prezentuje jeden ze stosowanych obecnie modeli prowadzenia działalności agencyjnej, w którym agent nie działa bezpośrednio na zlecenie jednej ze strony umowy ubezpieczenia, ale na rzecz drugiego agenta, który z kolei świadczy usługi dla towarzystwa ubezpieczeniowego. Brak możliwości zwolnienia z VAT tego rodzaju usług wypaczyłby w praktyce ekonomiczny sens prowadzenia działalności w takim schemacie. Przy takim założeniu agent byłby obciążany kosztami VAT na usługach świadczonych przez subagenta, a koszt nieodliczalnego VAT mógłby się okazać w ostatecznym rozrachunku wyższy, niż marża należna agentowi.

Autopromocja
Historia Uważam Rze

Teraz z darmową dostawą i e‑wydaniem gratis!

ZAMÓW