Przepisy dotyczące ustalania opłat koncesyjnych są niekonstytucyjne - uznał Trybunał Konstytucyjny (sygn. P 9/09). Badał on przepisy ustawy o Radiofonii i Telewizji i rozporządzenie do tej ustawy. Pytanie w tej sprawie skierował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zdaniem sądu pytającego wszelkie opłaty koncesyjne stanowią daninę publiczną w rozumieniu konstytucji. W prawie podatkowym obowiązuje zasada ustanawiania podatków wyłącznie w drodze ustawowej. Celem takiego rozwiązania jest m.in. stworzenie gwarancji praw podatnika wobec organów władzy publicznej.
Zakwestionowane rozporządzenie KRRiT z 4 lutego 2000 r. w sprawie opłat za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych, zdaniem warszawskiego WSA, wykracza poza zakres upoważnienia do jego wydania zawartego w art. 40 ust. 2 ustawy o radiofonii i telewizji co jest sprzeczne z konstytucją. Ponadto upoważnienie to nie zawiera stosownych wytycznych do treści rozporządzenia. Przez wytyczne dotyczące treści aktu należy rozumieć wskazania co do materialnego kształtu regulacji. Jeżeli ustawodawca korzysta z upoważnień, to musi znacznie szerzej wyznaczyć treść przyszłych rozporządzeń, m.in. przez bardziej szczegółowe wytyczne co do treści aktu.
Trybunał uznał, że kwestie związane z daniną publiczną, a za taką należy uznać opłatę koncesyjną, powinny zostać uregulowane w ustawie, a nie w rozporządzeniu.
Trybunał zaznaczył, że w ustawie brak kryteriów, w oparciu o które miałaby być uregulowana wysokość opłat.
