Przedsiębiorca prowadzi hotel (wraz z restauracją). W październiku 2016 r. nabył nieruchomość zabudowaną budynkiem hotelu. Wcześniej budynek ten był przez niego dzierżawiony. W dniu zakupu budynek ten był kompletny i zdatny do użytku, więc został przyjęty do używania w prowadzonej działalności gospodarczej. Został przyjęty do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, i nadal pozostaje środkiem trwałym w firmie przedsiębiorcy. W marcu 2016 r., a więc przed zakupem budynku hotelu, rozpoczął on rozbudowę tego budynku o budynek biurowy zlokalizowany na zakupionej w 2014 r. sąsiedniej działce, odrębnej od działki, na której posadowiony jest budynek hotelu. Pozwolenie budowlane zostało wydane na rozbudowę istniejącego dotychczas budynku hotelu. Dobudowywana część biurowa nie jest oddzielona od budynku hotelu ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Obecny budynek i dobudowywana część połączone są łącznikiem. Łącznik ten nie jest osobnym budynkiem – to integralna część nowego budynku, aczkolwiek część łącznika znajduje się już na działce, na której posadowiony jest dotychczasowy budynek hotelu. Jedno z pomieszczeń w hotelu zostało przerobione na korytarz, na końcu którego znajdują się drzwi przesuwne pozwalające przejść do dobudowanej części. Dobudowywana część nie posiada własnych odrębnych przyłączy CO, elektrycznych, sanitarnych czy wodno-kanalizacyjnych – korzysta z takich przyłączy budynku hotelu. Stara i nowa część funkcjonalnie stanowią jeden budynek. Dobudowany budynek biurowy ma zostać oddany do użytku w maju 2017 r. Wydatki na rozbudowę, tak w roku 2016, jak i w 2017 przekroczyły 3500 zł. Czy dobudowany budynek należy zakwalifikować jako ulepszenie istniejącego środka trwałego (czyli budynku hotelu) czy odrębny środek trwały? – pyta właścicielka biura rachunkowego.

Stosownie do art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, ustawy o PIT, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o PIT (tj. umowy leasingu), zwane środkami trwałymi.

Kompletny i zdatny do użytku

Aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi:

- być własnością lub współwłasnością podatnika,

- zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,

- być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,

- jego przewidywany okres używania być dłuższy niż rok,

- być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.

Autopromocja
PRENUMERATA 2022

Znacznie więcej o biznesie, finansach oraz prawie

Zaprenumeruj

Cena nabycia lub koszt wytworzenia

Podstawą odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środków trwałych. Jak bowiem wynika z art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek wprowadzono do ewidencji (wykazu), do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór. Suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Za wartość początkową środków trwałych uważa się:

- w razie odpłatnego nabycia – cenę ich nabycia (zob. art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, art. 22g ust. 3 i ust. 5 ustawy o PIT)

- w razie wytworzenia we własnym zakresie – koszt wytworzenia (zob. art. 22g ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, art. 22g ust. 3 i ust. 5 ustawy o PIT).

Ulepszenie...

Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z art. 22g ust. 1, 3–9 i 11–15 ustawy o PIT, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji (art. 22g ust. 17 ustawy o PIT).

... poprzez amortyzację

Wydatki poniesione na ulepszenie środków trwałych powinny być zatem ujmowane w kosztach uzyskania przychodów pośrednio, poprzez odpisy amortyzacyjne. Podstawą zwiększenia wartości początkowej środków trwałych o wartość wydatków poniesionych na ich ulepszenie, jest spełnienie warunków zawartych w art. 22g ust. 17 ustawy o PIT, tzn. musi nastąpić ulepszenie środków trwałych, a suma wydatków z tego tytułu musi przekroczyć 3500 zł w danym roku podatkowym.

Skoro dobudowany do budynku hotelu budynek biurowy nie jest odrębnym obiektem budowlanym, nie posiada własnego przyłącza centralnego ogrzewania, elektrycznego, sanitarnego i wodnego oraz pomiędzy budynkiem hotelu a nowymi pomieszczeniami istnieje ciąg komunikacyjny, to zasadne jest uznanie, że w wyniku prowadzonych przez przedsiębiorcę prac budowlanych doszło do rozbudowy istniejącego środka trwałego. W tej sytuacji, wydatki poniesione na rozbudowę budynku hotelu powinny zwiększać jego wartość początkową, stosownie do art. 22g ust. 17 ustawy o PIT.

Zaprezentowane stanowisko podzielają organy podatkowe, np. Izba Skarbowa w Łodzi w interpretacji z 20 lutego 2017 r. (1061-IPTPB1.4511.983.2016.2.KO).

Uwaga! Od 1 stycznia 2017 r., w przypadku m.in. wytworzenia środków trwałych stosuje się odpowiednio przepisy nakazujące wyłączyć z kosztów podatkowych koszty w części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 22 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. DzU z 2015 r., poz. 584, ze zm.) została zrealizowana bez pośrednictwa rachunku płatniczego (zob. art. 22p ustawy o PT). ?

Autor jest doradcą podatkowym

podstawa prawna: ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. DzU z 2016 r., poz. 2032 ze zm.)