Ustrój i kompetencje

Można podważyć orzeczenie sądu

Burmistrz miasta Ryki miał prawo żądać wznowienia postępowania sądowego, gdyż Trybunał Konstytucyjny zakwestionował przepis, na podstawie którego zapadło prawomocne orzeczenie sądowe.
Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi burmistrza Ryk z udziałem wojewody lubelskiego. Rozpoczęła się ona w 2003 r., gdy wojewoda stwierdził nieważność zarządzenia w sprawie powołania Jarosława Ż. na stanowisko zastępcy burmistrza tego miasta. Burmistrz zaskarżył to rozstrzygnięcie do istniejącego wówczas Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie. Oddalając skargę, sąd przyznał rację wojewodzie. W dniu powołania na zastępcę burmistrza Jarosław Ż. nie spełniał warunków kwalifikacyjnych, tj. nie miał wyższego wykształcenia. Wymagały tego dwa kolejne rozporządzenia Rady Ministrów (z 2002 i 2003 r.).
Jednakże Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 25 stycznia 2005 r. uznał, że ustawa z 1990 r. nie upoważniała RM do określenia w rozporządzeniu wymagań kwalifikacyjnych pracowników samorządowych. Za niezgodny z konstytucją Trybunał uznał również § 3 pkt 3 rozporządzenia RM z 2003 r. w zakresie, w jakim ustala tabele wymagań kwalifikacyjnych (załącznik nr 3 do rozporządzenia) pracowników samorządowych zatrudnionych w urzędach gmin, starostwach powiatowych i urzędach marszałkowskich. Burmistrz Ryk zwrócił się więc w tej sytuacji o wznowienie postępowania sądowego. W lutym 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił jego skargę. Stwierdził, że uznany za niezgodny z konstytucją przepis ustawy o pracownikach samorządowych nie może być przesłanką do wznowienia postępowania. Wsparł to skomplikowanym wywodem prawnym. Burmistrz wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, a Naczelny Sąd Administracyjny uznał ją za uzasadnioną. Prawo do wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego w sytuacji, gdy TK zakwestionował przepis, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, wynika z art. 190 ust. 4 konstytucji -podkreślił NSA. Artykuł ten dotyczy każdego prawomocnego orzeczenia sądowego wydanego na podstawie prawa uznanego przez TK za niezgodne z konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą. Bez znaczenia pozostaje to, czy Trybunał kwestionuje przepisy prawa procesowego czy prawa materialnego. Każde stwierdzenie przez TK niekonstytucyjności podstawy prawnej, m.in. prawomocnego orzeczenia sądowego, jest podstawą do wznowienia postępowania (sygn.IIOSK884/06).
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL