Instytut Wymiaru Sprawiedliwości przygotował opracowanie: Ustalanie dobra dziecka jako przesłanki ograniczenia kontaktów z dzieckiem w praktyce sądów rodzinnych. Autorem jest dr hab. Elżbieta Holewińska-Łapińska, prof. IWS.
Jak polskie sądy rodzinne radzą sobie z ograniczaniem kontaktów rodziców z dziećmi? Bardzo różnie.
Sprawa pierwsza – ustalenie sposobu formułowania orzeczeń ograniczających kontakty. Poza nielicznymi wyjątkami nastąpiło to bez wykorzystania formuł „zakazać”/„zezwolić”, „ograniczyć do [...]” odnośnie do wskazanych form kontaktów.
W zbadanych sprawach sądy przeprowadziły wiele dowodów. Często odwoływały się do wiedzy specjalistycznej biegłych skupionych w OZSS, którzy sporządzili opinie specjalnie na potrzeby sprawy (58,3 proc.) oraz innych biegłych, którzy w 20,5 proc. spraw przygotowali opinię dotyczącą dziecka i w 19,7 proc. spraw dotyczącą stron. Zdaniem autorów opracowania świadczy to o dbałości o należyte ustalenie stanu faktycznego, tj. bazy dla oceny, jakie rozstrzygnięcie będzie najkorzystniejsze dla dziecka z punktu widzenia ochrony jego dobra.
Czytaj więcej
Wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie sankcji za utrudnianie kontaktów z dzieckiem wymaga zmiany prawa - napisał Rzecznik Praw Obywa...
Średni czas trwania postępowania, od wpływu wniosku do wydania orzeczenia kończącego, z uwzględnieniem kontroli instancyjnej, wynosił 21 miesięcy. W tym czasie najczęściej odbywała się „walka” sądowa, głównie rodziców, z których jedna strona była uprawniona do kontaktowania się z małoletnim, a druga zobowiązana do umożliwienia tego.
Wobec konfliktu najbliższych dziecku osób jego prawo do „szczęśliwego dzieciństwa” jest obiektywnie utrudnione. Dotyczy to głównie orzeczeń ograniczających kontakty w sytuacji przebywania osoby uprawnionej z dzieckiem podczas spotkań. Jedną z form jest ograniczenie kontaktów poprzez obecność podczas spotkań z dzieckiem kuratora sądowego. W żadnym przypadku ta forma ograniczenia nie została orzeczona pochopnie bądź tylko wskutek zgodnego stanowiska osoby uprawnionej do kontaktowania się z dzieckiem i osoby zobowiązanej do umożliwienia tego.
