(d) możliwie gdy w postępowaniu strony kwestionowały udział sędziego wadliwie powołanego (por. wyrok ETPC w sprawie Reczkowicz).
Podkreślono, że projekt ustawy pozwala wystąpić o uchylenie orzeczenia sądowego w sprawie, która została "ostatecznie zakończona", jeśli w tym czasie zgłoszono zastrzeżenia co do poprawności składu sądowego lub wniosek do ETPC jest w toku w tej sprawie. Takie podejście – w ocenie Komisji Weneckiej – wydaje się akceptowalne, stanowi proporcjonalne odejście od zasady res iudicata i uwzględnia uwagi przedstawione w opinii z 2024 roku.
Komisja Wenecka o ustawie praworządnościowej. Wnioski i zalecenia
W opinii stwierdzono, że słuszne i uzasadnione jest, że projekt ustawy (1) dąży do przywrócenia rządów prawa poprzez rozwiązanie wadliwego statusu sędziów nominowanych przy udziale wadliwej KRS (2) ma na celu wdrożenie akcentowanej w orzecznictwie ETPC potrzeby szybkiego rozwiązania statusu sędziów oraz wydanych przez nich rozstrzygnięć. Z uwagi zaś na powagę sytuacji i skalę wad niezbędnych do usunięcia dla przywrócenia rządów prawa, ogólną koncepcję legislacyjną i grupowanie sędziów Komisja uznała za mieszczącą się w dopuszczalnych ramach.
Z satysfakcją odnotowała uwzględnienie wcześniejszych zaleceń, tj.:
(i) odstąpienie od unieważnianie ex tunc nominacji sędziowskich;
(ii) proporcjonalne podejście do różnych kategorii sędziów;
(iii) konwalidację powołań młodych sędziów, pozbawionych możliwości uzyskania statusu bez wadliwej KRS;
(iv) zapewnienia pewnej, choć ograniczonej kontroli sądowej; oraz
(v) ustanowienia procedury ponownej oceny osądzonych spraw.
Niemniej jednak – w ocenie Komisji Weneckiej – niektóre rozwiązania w projekcie ustawy wymagają pełniejszego wdrożenia wcześniejszych zaleceń i korekt niezbędnych w świetle zasad nieodwołalności sędziów, pewności prawa i proporcjonalności.
W tym zakresie opinia zawiera następujące kluczowe zalecenia.
Jeśli chodzi o sędziów podlegających przeniesieniu lub usunięciu (grupy żółte i czerwone):
(i) sędziowie w grupie żółtej i czerwonej, z możliwymi wyjątkami dla sędziów IKNSP SN oraz dawnej Izby Dyscyplinarnej SN, powinni zachować status do czasu rozstrzygnięcia nowych konkursów;
(ii) nowe konkursy powinny uwzględniać kryteria oceny kandydatów zgodne ze standardami niezależności sądownictwa i neutralności politycznej;
(iii) decyzje dotyczące wyników konkursów powinny podlegać ocenie i zatwierdzeniu przez sąd;
(iv) priorytet w organizacji nowych konkursów należy przyznać grupie czerwonej, a szczególną pilność w SN.
Jeśli chodzi o procedurę ponownej oceny spraw:
(i) strony powinny być zobowiązane do wykazania, że konkretne postępowanie zostało istotnie dotknięte przez udział wadliwie powołanego sędziego;
(ii) należy rozważyć, czy uzasadnione jest wykluczenie zasady, że wygrana apelacja jednego pozwanego przynosi korzyści pozostałym współoskarżonym w tej samej sprawie karnej;
(iii) należy rozważyć, czy organy publiczne powinny mieć prawo kwestionowania ostatecznych orzeczeń sądu administracyjnego na równi z obywatelami.
Krajowa Rada Sądownictwa
Komisja Wenecka zauważa nadto, że choć optymalnym rozwiązaniem byłoby osiągnięcie politycznego porozumienia w sprawie inicjatyw legislacyjnych, to jednak scenariusz prawyborów członków KRS może stanowić krok w dobrym kierunku, a uczciwe wybory w środowisku sędziowskim stanowić podstawę faktyczną rozróżnienia statusu nowego KRS od obecnego.
Autorzy są profesorami i adwokatami