Praca, emerytury, renty

Starszy wiekiem pod ochroną do emerytury

www.sxc.hu
Renta wypadkowa nie daje takich gwarancji jak zwykła renta z tytułu niezdolności do pracy
– Od dziesięciu lat jestem na rencie z powodu choroby zawodowej. Ostatni raz stawałam przed orzecznikiem, gdy do emerytury brakowały mi cztery lata. Początkowo otrzymałam decyzję o przyznaniu renty na pięć lat, ale po weryfikacji – na trzy lata. Dlaczego nie dostałam jej aż do osiągnięcia wieku emerytalnego? – pyta Barbara Z. Narzeka, że niecałe dwa lata przed emeryturą musi znów stawać przed lekarzem orzecznikiem.
[srodtytul]Gdy brakuje pięciu lat [/srodtytul] Renta, którą pobiera czytelniczka, została jej przyznana na podstawie [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=6EFA0A41A93D974F3E3684BB21BD06BF?id=327997]ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 167, poz. 1322; dalej: wypadkowa)[/link].
Art. 13 ust. 3a [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=073B5486ADFB63C599FEF1C05E2AAC79?id=324468]ustawy o emeryturach i rentach z FUS[/link], mówi natomiast, że jeżeli osobie uprawnionej do renty z tytułu niezdolności do pracy przez co najmniej ostatnich pięć lat poprzedzających dzień badania lekarskiego brakuje mniej niż pięć lat do osiągnięcia wieku emerytalnego, to po dalszym stwierdzeniu niezdolności do pracy orzeka się ją na okres do dnia osiągnięcia tego wieku. A to oznacza, że dana osoba otrzyma rentę aż do osiągnięcia 60 (kobieta) lub 65 (mężczyzna) lat. Czy tę zasadę należy stosować do rent wypadkowych? Ustawa wypadkowa (w art. 58) mówi, że w zakresie nią nieuregulowanym stosuje się odpowiednio przepisy ustawy emerytalnej. Co więcej, z art. 16 ust. 1 ustawy wypadkowej wynika, że podczas ustalania prawa do świadczeń lekarz orzecznik ustala również niezdolność do pracy. A skoro tak, to można przez to rozumieć także okres tej niezdolności, o którym mówi ustawa emerytalna, w tym zasadę z art. 13 ust. 3a. Ustawa wypadkowa wskazuje przecież, kiedy należy stosować inne zasady niż te z ustawy emerytalnej. Na przykład z art. 17 wynika, że przy rentach wypadkowych nie ma ograniczenia wskaźnika wysokości ich podstawy. [srodtytul]ZUS inaczej[/srodtytul] ZUS uznaje, że do rent wypadkowych nie należy stosować art. 13 ust. 3a. Wyjaśnia, że przepis ten wprowadzono w korespondencji z instytucją emerytur z urzędu przyznawanych wraz z osiągnięciem wieku emerytalnego (ustawą nowelizującą z 1 lipca 2005 r.). W ten sposób osoba, która dobiega tego wieku, może otrzymać rentę, a następnie przejść na emeryturę. Zgodnie bowiem z art. 101a ustawy emerytalnej prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy ustaje z dniem, od którego została przyznana emerytura z urzędu. To rozwiązanie (emerytura z urzędu) funkcjonuje jednak wyłącznie na gruncie świadczeń przyznawanych na podstawie ustawy emerytalnej. Aby uzyskać emeryturę, trzeba bowiem mieć staż, którego przy świadczeniach wypadkowych można nie zgromadzić wcale. Kolejny argument jest taki, że świadczenia z ustawy wypadkowej nie są powiązane z wiekiem. Można je pobierać w zbiegu z wypracowaną emeryturą przyznaną na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Wtedy zainteresowany otrzymuje jedno, wybrane świadczenie i połowę drugiego. Jeśli zaś dana osoba stażu pracy nie ma, to renta wypadkowa może być jedynym, co będzie jej przysługiwać z ZUS. Rozbieżności interpretacyjnych nie byłoby, gdyby ustawodawca wprowadzając do ustawy emerytalnej art. 13 ust. 3a, odniósł się do jego zastosowania do rent wypadkowych. Masz pytanie, wyślij e-mail do autorki [mail=m.januszewska@rp.pl]m.januszewska@rp.pl[/mail] [ramka][i]Kamil Antonów Uniwersytet w Opolu[/i] Interpretację ZUS można by uznać za właściwą, gdyby art. 13 ust. 3a ustawy emerytalnej został wprowadzony wyłącznie w celu zamieniania rent z tytułu niezdolności do pracy na emerytury. Przyjąć jednak można, że przepis ten spełnia szerszą funkcję (ochronną) dla osób, które od dłuższego czasu pobierają jakąkolwiek rentę i zostały wezwane na badanie lekarskie przed osiągnięciem 60./65. roku życia. Z tych względów należałoby objąć nim także rencistów wypadkowych. Tym bardziej że do stosowania regulacji z ustawy emerytalnej o ustalaniu niezdolności do pracy odsyła art. 16 ust. 1 ustawy wypadkowej.[/ramka]
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL