Od ponad dziesięciu lat jesteśmy świadkami permanentnej reformy zasad dostępu na aplikacje prawnicze. Setki analiz, sprawozdań, gadające głowy na komisjach sejmowych – i co roku ustalane są nowe, "lepsze" kryteria. Bój o otwarcie – bądź zamknięcie – dostępu do tego zawodu stał się obowiązkowym punktem obrad w każdej kadencji Sejmu.
Minister Zbigniew Ćwiąkalski zadbał o to, aby tradycja była kontynuowana. Śladem swoich poprzedników – Grzegorza Kurczuka, Andrzeja Kalwasa i Zbigniewa Ziobry – przygotował własny plan prawniczej reformy. Na nieszczęście dla młodych prawników (i wszystkich nas, klientów) tym razem celem jest ograniczenie dostępu do zawodu adwokata, radcy prawnego i notariusza.
Teraz oczywiście czeka nas powtórzenie wszystkich kolejnych wątków aplikacyjnej telenoweli: projekt ustawy dotrze do Sejmu, gdzie spotka się z miażdżącą krytyką opozycji. Koalicja ma większość, więc będzie w stanie przeforsować swój projekt. Ale jest jeszcze weto prezydenta, jest Trybunał Konstytucyjny – ten wariant zresztą już przerabialiśmy.
W tym wszystkim smutne jest to, że na kolejnych reformach znowu ucierpią młodzi ludzie, którzy po raz kolejny nie będą pewni, jakie będą (i czy w ogóle się odbędą) przyszłe egzaminy na aplikacje.
A po poprzedniej reformie było już całkiem nieźle. Liczba osób przyjętych na aplikacje znacząco wzrosła. Rzadziej padały zarzuty o nepotyzm i uznaniowość. Wystarczyło wprowadzić drobne korekty umożliwiające szkolenia dla zwiększonej liczby aplikantów.
