Uznał tak dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji nr ITPB2/415-272/10/BK.
Sprawa dotyczyła kobiety mieszkającej od urodzenia z niepełnosprawną siostrą, w stosunku do której orzeczono całkowitą niezdolność do pracy i którą zaliczono do I grupy inwalidów. Podatniczka pobiera na siostrę rentę rodzinną (po zmarłym w 1975 r. ojcu) wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym i rentę socjalną.
W 1976 r. siostra została całkowicie ubezwłasnowolniona, a wnioskodawczyni – zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego – została jej prawnym opiekunem. W tym samym roku Sąd Wojewódzki uznał, że siostra jest niezdolna do samodzielnej egzystencji, ponieważ jest na poziomie rozwoju dziecka, które nie ukończyło 13 lat.
Wnioskodawczyni jest jedyną osobą, na której ciąży obowiązek alimentacyjny. W 1989 r. w celu sprawowania należytej opieki nad siostrą przeszła na wcześniejszą emeryturę dla kobiet wychowujących dzieci szczególnej troski.
Dyrektor Izby Skarbowej uznał jednak, że kobieta nie ma prawa do odpisu na dzieci. Przypomniał, że zgodnie z art. 27f ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=346580]ustawy o PIT[/link] ulga przysługuje na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego dana osoba w roku podatkowym:
