Nie bez znaczenia dla sprawy jest fakt, iż skarżący nie dokonywał faktycznego wywozu towaru za granicę ani nie zlecał tego wywozu przewoźnikowi. Zapłata za towar dokonywana była wyłącznie w formie gotówkowej, stąd brak chociażby pośredniego dowodu na potwierdzenie istnienia firm będących nabywcą.
Organy podatkowe prawidłowo stwierdziły, że [b]jeżeli sprzedaż faktycznie została dokonana w kraju, to nie wyczerpuje ona znamion sprzedaży eksportowej, a co za tym idzie, podlega opodatkowaniu według zasad obowiązujących dla transakcji krajowych[/b].
Transakcja eksportowa wymaga spełnienia wszystkich warunków łącznie, co oznacza, że brak któregokolwiek z nich powoduje, że nie dochodzi do eksportu towarów.
Stosownie do art. 18 ust. 3 ustawy o VAT w eksporcie towarów i usług stawkę 0 proc. stosuje się, pod warunkiem że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzyma dokument potwierdzający wywóz towaru poza państwową granicę Polski.
[b]Aby jednak można było zastosować stawkę 0 proc., musi być eksport, a więc muszą być spełnione wszystkie warunki dla eksportu przewidziane w art. 4 pkt 4 ustawy o VAT. Jeżeli dokumenty wskazują, że obrotu dokonała firma nieistniejąca, nie ma podstaw do stwierdzenia, że nastąpiła sprzedaż eksportowa.[/b]
