[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 10 lutego 2010 r., (I SA/Wa 1707/09). [/b]

[srodtytul]Jaki jest problem[/srodtytul]

Wojewoda stwierdził nabycie z mocy prawa przez park w C. użytkowania wieczystego m.in. gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa oraz nabycie własności budynków i urządzeń położonych na tym gruncie. I.W. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją, wskazując na art. 145 § 1 pkt 4 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=FEBF877810A694D887EFA3AF1E7616A4?n=1&id=133093&wid=296180]kodeksu postępowania administracyjnego[/link] (dotyczy sytuacji, gdy strona nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy).

Wojewoda wznowił postępowanie uwłaszczeniowe, a następnie je umorzył.

Rozpatrując odwołanie, minister infrastruktury stwierdził, że skoro roszczenie o zwrot nieruchomości zostało zgłoszone już po wydaniu decyzji uwłaszczeniowej, oznaczało to, że w dniu jej wydania I.W. nie mogła być stroną postępowania.

Nie mógł zatem mieć w tej sytuacji zastosowania art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. I.W. złożyła skargę do sądu.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

WSA stwierdził, że skargę należało uznać za zasadną, choć w sytuacji, gdy organ nie rozstrzygnął o istocie sprawy, a jedynie umorzył postępowanie, które wcześniej wznowił, sąd nie miał możliwości odniesienia się w pełni do argumentacji podniesionej w skardze.

Sąd zgodził się ze skarżącą, że wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania uniemożliwiało następnie wydanie decyzji o umorzeniu wznowionego postępowania.

Art. 151 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. reguluje wyczerpująco rodzaje zakończenia postępowania prowadzonego po wznowieniu postępowania, a zatem wyłączone jest podjęcie innej treści rozstrzygnięcia kończącego takie postępowanie.

Oczywiście art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowiący o obowiązku rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej należy rozumieć nie tylko jako rozstrzygnięcie merytoryczne, ale także i niemerytoryczne (umorzenie postępowania), ale odnosi się to do postępowania wznowionego, czyli do sytuacji, gdy organ po wznowieniu postępowania uchyli decyzję ostateczną, a obecnie uważając, że postępowanie pierwszej instancji winno być umorzone, wydaje decyzję o jego umorzeniu.

Nie jest natomiast dopuszczalne takie działanie, jakie miało miejsce w tej sprawie. [b]Na skutek wniosku strony zostało wznowione postępowanie, które następnie umorzono. Nadal zatem pozostaje nierozpoznany wniosek o wznowienie postępowania, gdyż strona go nie cofnęła.[/b]

Brak jest w związku z tym rozstrzygnięcia o tym wniosku strony, co skutkuje przyjęciem, że zaskarżona decyzja, a także decyzja ją poprzedzająca, naruszają przepisy postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

[b]Powoduje to konieczność uchylenia obu decyzji wydanych w tej sprawie i rozstrzygnięcia jej przez organ po myśli art. 151 § 1 pkt 1 lub 2 k.p.a.[/b]