Skargi nadzwyczajne Prokuratora Generalnego w sprawach frankowych

W uzasadnieniu skargi nadzwyczajnej Robert Hernand, zastępca prokuratora generalnego, wskazał, że obydwa sądy nie zbadały umów pod kątem występowania w nich niedozwolonych klauzul, a więc ich ważności. Naruszyły zatem zasady ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi oraz prawo do rzetelnej procedury sądowej. PG wniósł o przekazanie spraw do ponownego rozpoznania oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonych orzeczeń do czasu ukończenia postępowania przez Izbą Kontroli Nadzwyczajnej SN.

– Większe szanse ma pierwsza skarga, może bowiem liczyć na wsparcie prawa i orzecznictwa unijnego. Według TSUE nakazy zapłaty nie powinny pozbawiać uprawnień konsumenta (np. wyrok Banco Primus C-421/14), przy podważaniu wyroków trzeba liczyć głównie na prawo polskie, a to, że sami zainteresowani nie odwoływali się, nie zmienia faktu, że mogli być pokrzywdzeni abuzywnymi postanowieniami umowy –wskazuje dr Mariusz Korpalski, radca prawny.

Z kolei adwokat Marcin Szymański uważa, że skarga nadzwyczajna może (i często powinna) być wnoszona również w sprawach, w których wymagają tego względy ochrony konsumentów (art. 76 konstytucji). Również w tych, w których, konsument z powodu niewiedzy lub innych przyczyn nie wykorzystał wszystkich środków obrony swych praw. Dotyczy to także spraw, w których przeciw konsumentom zapadły wyroki zaoczne, nakazy zapłaty etc. Jest wiele wyroków TSUE na ten temat.