Mec. Ziobrowski chce kontynuować dotychczasowe cele i działania podjęte w obecnej kadencji. Do najważniejszych z nich prezes Wyższego Sądu Dyscyplinarnego zaliczył:

– ujednolicenie procedowania,

– ujednolicenie interpretacji przepisów dotyczących tzw. III instancji,

– rozstrzygniecie ujawnionych wątpliwości w zakresie stosowania po nowelizacji ustawy prawo o adwokaturze odpowiednio przepisów k.p.k. dotyczących doręczania odpisów orzeczeń z uzasadnieniem jedynie na wniosek czy też procedowanie w oparciu o art. 88a Poa, jako Lex Specialis,

– prace nad regulacją kosztów postępowania dyscyplinarnego,

- udział w pracach zespołu opracowującego przepisy dyscyplinarne nowego Prawa o Adwokaturze, z uwzględnieniem szerokiego zakresu zmian przepisów dyscyplinarnych,

- zainicjowaną dotychczas niestosowaną praktykę szkolenia sędziów dyscyplinarnych i rzeczników,

- publikowanie orzeczeń w Internecie oraz kontynuowanie prac nad katalogiem rzeczowym wszystkich orzeczeń Wyższego Sądu Dyscyplinarnego.

Adw. Jacek Ziobrowski odnosząc się do następnej kadencji zaznaczył, iż jego priorytetem będzie:

- zachowanie dwuinstancyjnego sądownictwa samorządowego i możliwość wniesienia kasacji do Sądu Najwyższego,

- poprawa wizerunku w odbiorze społecznym Adwokatury, poprzez sprawnie i sprawiedliwie działające sądownictwo dyscyplinarne uwzględniające projekty skrócenia okresów procedowania w sprawie, dążenie do formułowania uzasadnień w sposób zrozumiały przez społeczeństwo oraz szybkie i rzeczowe reagowanie na nierzetelne informacje dotyczące wszczynanych i realizowanych postępowań dyscyplinarnych pojawiające się w środkach masowego przekazu.

- poszerzenie działalności w zakresie szkolenia sędziów dyscyplinarnych,

- poprawę współpracy pomiędzy sądami dyscyplinarnymi, a Wyższym Sądem Dyscyplinarnym – sędziami i kancelariami tych sądów,

- rozszerzenie dostępu pracowników naukowych do rezultatów prac SD i WSD w celu doskonalenia orzecznictwa.

Mec. Ziobrowski powyższe cele chce realizować przy zachowaniu trzech fundamentalnych zasad:

– niezawisłości sędziów dyscyplinarnych,

– zachowania tajemnicy adwokackiej,

– domniemania niewinności, którego nie może być pozbawiony adwokat biorący udział w postępowaniu dyscyplinarnym.