Maciej Zaborowski: Pięć minut prawdy

Pamiętam jak dziś moje pierwsze wystąpienie przed sądem. Przygotowywałem się do niego całe trzy dni, choć sprowadzało się ono jedynie do powiedzenia, że z uwagi na chorobę mojego klienta, nie mógł się on stawić na rozprawie. Pamiętam dokładnie, jak drżącą ręką podawałem siedzącemu wysoko na podeście sędziemu usprawiedliwienie od lekarza. I choć wszystko przebiegało w miłej atmosferze, a sąd finalnie uwzględnił mój wniosek, to pięciominutowe wystąpienie zapamiętałem na całe życie. Czego się bałem? Pewnie oceny innych. No i oceny siebie dokonanej… przez samego siebie.