Dopiero to umożliwia mu uzyskanie pozwolenia na pobyt, a potem na pracę.

Zezwolenie na pobyt niezbędne jest każdemu, kto zamierza zostać w Niemczech dłużej niż cztery miesiące.

Osoba starająca się o pracę musi znaleźć sobie potencjalnego pracodawcę, a następnie złożyć wniosek: o udzielenie pozwolenia na pracę w Federalnej Agencji Zatrudnienia. Ma szansę otrzymać je tylko wtedy, gdy na dane stanowisko nie znajdzie się osoba będąca obywatelem Niemiec bądź jednego ze starych państw członkowskich Unii Europejskiej. Wyjątek stanowią absolwenci niemieckich uczelni. Uważa się za nich osoby, które pobierały naukę w tym kraju co najmniej przez dwa lata.

W praktyce największe szanse na stałe zatrudnienie w Niemczech mają: lekarze, pielęgniarki, rehabilitanci, opiekunowie osób starszych, specjaliści do spraw komunikacji, informatycy. Poszukiwani są też: piekarze, kucharze, mechanicy samochodowi, stolarze, budowlańcy, pracownicy rolni, ogrodnicy, rybacy.

Umowa na czas określony zawsze musi być zawarta na piśmie. Natomiast na czas nieokreślony może być pisemna bądź ustna. Powinna określać warunki zatrudnienia, takie jak: wysokość wynagrodzenia, godziny pracy, długość urlopu wypoczynkowego itp. Pracodawca ma prawo do zmiany warunków zatrudnienia na gorsze, jeżeli uzasadni to względami ekonomicznymi.Średnie zarobki obcokrajowców wynoszą w Niemczech ok. 8 euro za godzinę, a pracowników sezonowych ok. 4 – 6 euro za godzinę. Za pracę w nadgodzinach przysługują dodatki w wysokości 25, 50 albo 75 proc. stawki podstawowej.

Ustawowy tygodniowy czas pracy to maksymalnie 48 godzin. Pracownik ma prawo do 30-minutowej przerwy po sześciu godzinach pracy albo 45-minutowej – po dziewięciu godzinach.

Wymiar urlopu wypoczynkowego wynosi 30 dni roboczych, jeżeli wynika to z układu zbiorowego. Osoba zatrudniona w firmie, której nie obejmuje układ zbiorowy, ma prawo do 24 dni urlopu. Jeśli jednak pracuje w soboty, urlop automatycznie wydłuża się do 30 dni. Przepisy niemieckie przewidują również urlop chorobowy. Jeśli pracownik, który przepracował w firmie co najmniej miesiąc, choruje nieprzerwanie do sześciu tygodni, otrzymuje od pracodawcy 100 proc. pensji. Potem wynagrodzenie zmniejsza się do 70 proc. i jest wypłacane przez ubezpieczyciela. Na chore dziecko przysługuje do pięciu dni urlopu w roku, na kształcenie – do dziesięciu dni. Urlop wychowawczy może trwać maksymalnie trzy lata i musi być wykorzystany do ósmego roku życia dziecka.

Podatek dochodowy płacony w Niemczech przez osoby fizyczne jest progresywny i wynosi od 15 do 45 proc. Kwota wolna to 7664 euro rocznie. Pracujący legalnie muszą odebrać kartę podatku od dochodów w lokalnym biurze meldunkowym, a następnie przekazać ją pracodawcy, który oblicza podatek oraz składki na ubezpieczenie społeczne.

Więcej m.in. na stronach:www.praca.gov.pl, www.arbeitsagentur.de

Autopromocja
RADAR.RP.PL

Przemysł obronny, kontrakty, przetargi, analizy, komentarze

CZYTAJ WIĘCEJ