Od dziś obowiązują nowe zasady udziału zagranicznych funkcjonariuszy lub pracowników państw unijnych we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na terenie Polski. Chodzi o pomoc świadczoną funkcjonariuszom lub pracownikom policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej. Wprowadzenie ustawy wynika z konieczności dostosowania polskiego prawa do unijnego. Przepisy mają znaleźć zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, w których Polska będzie potrzebować międzynarodowej pomocy, na przykład w celu ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego; zapobiegania przestępczości, w trakcie zgromadzeń, imprez masowych lub podobnych wydarzeń, klęsk żywiołowych oraz poważnych wypadków, a także uporania się z sytuacją kryzysową stanowiącą zagrożenie dla osób, majątku, infrastruktury lub instytucji (dotyczy to w szczególności zwalczania terroryzmu). Wspólne operacje i wspólne działania ratownicze będą prowadzone wyłącznie na wniosek polskich organów złożony do organu państwa wysyłającego, jeżeli będzie to uzasadnione względami merytorycznymi oraz zaistnieje możliwość ich sfinansowania w ramach posiadanych środków.
Działania podejmowane w ramach współpracy transgranicznej mają być koordynowane i nadzorowane przez polskie organy administracji państwowej.
W ustawie szczegółowo zapisano uprawnienia przysługujące zagranicznym funkcjonariuszom lub pracownikom. Mają oni korzystać z m.in. ochrony prawnej przewidzianej dla polskich funkcjonariuszy publicznych.
Biorący udział we wspólnych operacjach mają z kolei prawo użycia lub wykorzystania broni palnej oraz środków przymusu bezpośredniego, ale wyłącznie pod dowództwem i w obecności polskiego funkcjonariusza, działając w obronie koniecznej przed bezprawnym, bezpośrednim i rzeczywistym zamachem.
podstawa prawna: ustawa z 7 lutego 2014 r.
