Pracować na sławę i chwałę szefa rządu i nie błyszczeć własnym światłem – tak charakteryzują metodę doboru składu gabinetu i jego pracy politycy koalicji.

Spójrzmy choćby na ostatnią awanturę wokół mowy Radosława Sikorskiego w Berlinie. Choć od exposé minęły dwa tygodnie, parlament nie poznał kierunków polityki zagranicznej rządu. Mógł za to przeczytać mowę szefa MSZ, w której padły kontrowersyjne tezy. Nawet najważniejsi parlamentarzyści PO – niezależnie od tego, że bronili Sikorskiego – nie wiedzieli wcześniej, co wygłosi minister ich rządu.