W ocenie wnioskodawcy art. 81 § 1 Kodeks postępowania karnego w zakresie, w jakim nie przewiduje zaskarżenia zarządzenia prezesa sądu w przedmiocie odmowy wyznaczenia obrońcy z urzędu stronie, która złożyła wniosek w trybie art. 78 § 1 K.p.k. oraz art. 78 § 2 K.p.k. w zakresie, w jakim nie przewiduje zaskarżenia postanowienia sądu w przedmiocie cofnięcia wyznaczenia obrońcy z urzędu, są niezgodne z konstytucyjnymi standardami zaskarżalności i instancyjności orzeczeń określonymi w konstytucji. Stanowią ponadto zaprzeczenie sprawiedliwości proceduralnej, oraz niezasadnie ograniczają konstytucyjne prawa: do sądu i do obrony.
Kwestionowane regulacje zdaniem wnioskodawcy, w zakresie, w jakim nie przewidują możliwości zaskarżenia podjętych na ich podstawie rozstrzygnięć sądów, dotyczą tzw. pominięcia ustawodawczego, czyli pominięcia kwestii, które w zgodzie ze standardami konstytucyjnymi, akt prawny powinien zawierać.
W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny orzeknie w sprawie zgodności:
- art. 81 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku - Kodeks postępowania karnego w zakresie, w jakim nie przewiduje zaskarżenia zarządzenia prezesa sądu w przedmiocie odmowy wyznaczenia obrońcy z urzędu stronie, która złożyła wniosek w trybie art. 78 § 1 Kodeksu postępowania karnego oraz
- art. 78 § 2 powyższej ustawy w zakresie, w jakim nie przewiduje zaskarżenia postanowienia sądu w przedmiocie cofnięcia wyznaczenia obrońcy z urzędu - z art. 45 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 2 konstytucji i z art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 konstytucji.
