Zaostrzenie reguł monitorowania stanu rachunków to wymóg europejskiej dyrektywy Rady Rady 2014/107/UE, wydanej w grudniu 2014 r. i dotyczącej automatycznej wymiany danych pomiędzy władzami skarbowymi krajów członkowskich.
Chodzi w niej przede wszystkim o to, by fiskus w jednym kraju Unii przekazywał określone informacje o operacjach finansowych rezydenta innego kraju UE.
Ma się to dziać automatycznie, bez czasochłonnej procedury wnioskowania o taką informację ani zawierania dwustronnych umów między krajami członkowskimi.
Opracowany w Ministerstwie Finansów projekt ustawy o obowiązkowej automatycznej wymianie informacji w dziedzinie opodatkowania przewiduje, że to instytucje finansowe same mają się przyglądać rachunkom o dużym saldzie, należącym do podmiotów z innych krajów członkowskich. Szczególną uwagę mają poświęcać rachunkom, na których saldo przekracza równowartość 1 mln dol.
Jeśli bank czy inna instytucja finansowa stwierdzi, że taki rachunek należy do zagranicznego podmiotu albo są z niego dokonywane przelewy za granicę w ramach stałego zlecenia – staje się tzw. rachunkiem raportowanym. Oznacza to, że informacje o operacjach na nim trzeba będzie przekazywać do Ministerstwa Finansów, a ono może do władz innych krajów członkowskich Unii Europejskiej.
Rachunki o niższym saldzie też będą podlegały obserwacji, aczkolwiek nieobowiązkowo. Instytucje finansowe zweryfikują jednak, czy właściciel takiego rachunku ma adres lub telefon za granicą.
Według ministerialnego projektu do końca 2016 r. instytucje finansowe mają zweryfikować pod kątem wymogów ustawy rachunki o saldzie ponad 1 mln dol. O rok dłuższy jest przewidziany termin na weryfikację rachunków o niższej wartości.
Z projektowanych przepisów wynika, że minister finansów ma uzyskać prawo do kontroli instytucji finansowych pod kątem wypełniania tych wymogów. Za nieprawidłowości może nałożyć karę w wysokości do 1 mln zł.
etap legislacyjny: konsultacje publiczne
