Zaostrzenie reguł monitorowania stanu rachunków to wymóg europejskiej dyrektywy Rady Rady 2014/107/UE, wydanej w grudniu 2014 r. i dotyczącej automatycznej wymiany danych pomiędzy władzami skarbowymi krajów członkowskich.
Chodzi w niej przede wszystkim o to, by fiskus w jednym kraju Unii przekazywał określone informacje o operacjach finansowych rezydenta innego kraju UE.
Ma się to dziać automatycznie, bez czasochłonnej procedury wnioskowania o taką informację ani zawierania dwustronnych umów między krajami członkowskimi.
Opracowany w Ministerstwie Finansów projekt ustawy o obowiązkowej automatycznej wymianie informacji w dziedzinie opodatkowania przewiduje, że to instytucje finansowe same mają się przyglądać rachunkom o dużym saldzie, należącym do podmiotów z innych krajów członkowskich. Szczególną uwagę mają poświęcać rachunkom, na których saldo przekracza równowartość 1 mln dol.
Jeśli bank czy inna instytucja finansowa stwierdzi, że taki rachunek należy do zagranicznego podmiotu albo są z niego dokonywane przelewy za granicę w ramach stałego zlecenia – staje się tzw. rachunkiem raportowanym. Oznacza to, że informacje o operacjach na nim trzeba będzie przekazywać do Ministerstwa Finansów, a ono może do władz innych krajów członkowskich Unii Europejskiej.
