Krucha republikańska większość w amerykańskim Kongresie

Korespondencja z Nowego Jorku

Republikanie od wyborów w 2024 r. mają niewielką większość w Izbie Reprezentantów – zaledwie pięciu mandatów. W praktyce czasem topnieje ona do zera. W ostatnich dwóch miesiącach bywało tak, że w głosowaniach brało udział dokładnie tyle samo ustawodawców republikańskich co demokratycznych. 

Czemu tak się dzieje? Od ostatnich wyborów trójka republikańskich ustawodawców sama zrezygnowała z funkcji, czyli Mark Green z Tennessee, Matt Gaetz z Florydy oraz Marjorie Taylor Greene z Georgii. Mike Waltz został ambasadorem USA przy ONZ. Doug LaMalfa zmarł. Do tego dochodzą przypadki losowe, choroby czy sprawy rodzinne, które czasem powstrzymują ustawodawców od uczestniczenia w głosowaniu. 

Czytaj więcej

Polityka

Donald Trump chce przejąć kontrolę nad wyborami

Prezydent Trump od dawna próbuje wpłynąć na sposób przeprowadzenia wyborów. Jego najnowszy pomysł...

W przeciwieństwie do Senatu, Konstytucja zabrania tymczasowych nominacji do Izby Reprezentantów. Każdy stan ma swoje zasady, jeśli chodzi o wybory na wolne miejsca w Kongresie, które w rezultacie czasem miesiącami pozostają nieobsadzone. 

W takiej sytuacji przewodniczący Izby Reprezentantów Mike Johnson nie może sobie pozwolić na to, aby któryś z republikańskich ustawodawców głosował nie po linii partii, a czasem musi manewrować, by upewnić się przed głosowaniem, że ma wymaganą frekwencję. Zdarzyło się już, np. w przypadku ustawy o przepisach dotyczących przepustowości słuchawek prysznicowych (ustawa, na której bardzo zależy prezydentowi), że głosowanie musiało zostać przełożone z powodu sygnalizowanej nieobecności republikańskich ustawodawców. 

Buntownicy w Partii Republikańskiej. Zaczęło się od walki o opublikowanie akt Jeffreya Epsteina

Przez ostatni rok prezydent Donald Trump, wykorzystując groźby i zastraszanie, z dużym powodzeniem utrzymał republikanów na Kapitolu w ryzach. Teraz jednak te taktyki zaczynają tracić swoją skuteczność. Pojawiają się grupy republikanów, którzy stawiają na swoim albo wyrażają opinie, które są sprzeczne z tym, czego oczekuje Donald Trump.

Zaczęło się od walki o opublikowanie akt Epsteina, które Donald Trump wolał trzymać pod zamknięciem. Prym w tej inicjatywie wiodło kilkoro republikańskich polityków, w tym Thomas Massie i Marjorie T. Greene. W tym roku przypadków opozycji wśród republikanów pojawia się więcej.

– To najbardziej rasistowska rzecz, jaka wyszła z tego Białego Domu – napisał na platformie X Tim Scott, jedyny czarnoskóry senator, w odniesieniu do postu Donalda Trumpa przedstawiającego Michelle i Baracka Obamów jako małpy. Słowa te odbiły się szerokim echem, bo Scott uznawany jest za oddanego sprzymierzeńca prezydenta. 

W ubiegłym miesiącu pięcioro senatorów republikańskich przeszło na stronę demokratów i poparło wniosek mający na celu uniemożliwienie prezydentowi podejmowania dalszych działań wojskowych w Wenezueli bez zgody Kongresu. 

Kilka dni temu sześcioro republikańskich kongresmenów dołączyło do demokratów w głosowaniu nad zniesieniem nałożonych przez prezydenta ceł na Kanadę. – Gdyby nie groźby odwetu ze strony Trumpa, około 30-40 republikanów dołączyłoby do nas – powiedział cytowany w portalu Politico republikański kongresman Don Bacon.

– Każdy republikanin, w Izbie Reprezentantów lub w Senacie, który zagłosuje przeciwko CŁOM, poważnie odczuje konsekwencje w czasie wyborów, w tym prawyborów! – napisał na swojej platformie, Truth Social, Trump, który w podobny sposób reaguje na wszelkie inne przejawy niesubordynacji. 

Sondaże przed listopadowymi wyborami. Republikanie stracą większość?

Wybory połówkowe w listopadzie to obecnie duże zmartwienie republikanów, bo mogą w nich stracić i tak już niedużą przewagę w Kongresie. Historycznie rzecz biorąc, partia, do której należy prezydent, traci większość i to jest jeden z najbardziej konsekwentnych trendów w historii politycznej Stanów Zjednoczonych. Do tego republikanom szkodzą niskie notowania sondażowe prezydenta Donalda Trumpa, które plasują się między 39 a 44 proc.

Wyborcy są bardzo niezadowoleni ze stanu gospodarki. Połowa z nich uważa, że jest gorzej, mimo asertywnych zapewnień prezydenta, że jest lepiej. – Jako kandydat w 2024 r. postawił wysoko poprzeczkę, obiecując poprawę i chwaląc się swoim doświadczeniem biznesowym. Teraz wyborcy uważają, że sytuacja ekonomiczna w ogóle nie jest jego priorytetem – mówi cytowany w „Wall Street Journal” analityk John Anzalone.

Po roku rządów Trumpa, którego niestandardowym poczynaniom republikańscy ustawodawcy się nie sprzeciwili, i które na wielu płaszczyznach zmieniły oblicze Ameryki, republikanie nie prowadzą w wielu badaniach opinii publicznej 

W sondażach dotyczących listopadowych wyborów do Kongresu demokraci wypadają lepiej. Zaliczyli też kilka znaczących zwycięstw w wyborach lokalnych w 2025 r. oraz w wyborach uzupełniających w okręgach dotychczas republikańskich, np. w bardzo konserwatywnym Teksasie, co jest objawem zmieniających się nastrojów społecznych.

– Mamy silną i prostą drogę do zwycięstwa w 2026 r. – powiedział niedawno przewodniczący mniejszości, senator Charles Schumer, wyrażając przekonanie, że w Senacie uda się demokratom przejąć mandaty w Maine, Karolinie Północnej i Ohio oraz na Alasce. 

Ruch MAGA zdominował Partię Republikańską. Wszystko się kręci wokół Donalda Trumpa

Partia Republikańska od 10 lat przechodzi transformację. Ze świecą szukać trzeba obecnie w Waszyngtonie polityków głośno wyznających reaganowskie zasady konserwatyzmu, takie jak decentralizacja władzy, stawianie się Rosji, która uważana była za „imperium zła”, budowanie sojuszy międzynarodowych, jasny język moralny w odniesieniu do autorytaryzmu. 

Czytaj więcej

Polityka

Epstein nie przestaje prześladować Trumpa

Skandal wokół akt Jeffreya Epsteina, skazanego na więzienie za prostytucję nieletnich, nie przest...

To powoli zniechęca umiarkowanych, jak również niezależnych wyborców. Niezaprzeczalnie katalizatorem zmian było pojawienie się Donalda Trumpa, który z powodzeniem podporządkował sobie Partię Republikańską. Udało mu się przetrwać krytykę „tradycyjnych” republikanów, takich jak senatorowie John McCain, Mitt Romney, Jeff Flake i Bob Corker.

Niewielkie grono republikańskich ustawodawców, w tym kongresmenka Liz Cheney i kongresman Adam Kinzinger, którzy głosowali za jego impeachmentem, zostało potem ukaranych przez partię. W drugiej kadencji w najbliższych kręgach Trumpa nie ma już republikanów niezaliczających się do ruchu MAGA, którzy ograniczaliby jego działanie, tak jak to było w pierwszej kadencji.

Obecnie administracja zdominowana jest przez lojalistów Donalda Trumpa. Przez rok prezydentowi udało się utrzymać Kongres żelazną ręką, bo ustawodawcy zdają sobie sprawę, że ich polityczna przyszłość zależy od głosów zwolenników Trumpa. Politycy republikańscy ubiegający się o stanowiska muszą sygnalizować poparcie i lojalność wobec prezydenta, bo inaczej ich szanse na wygraną, a także fundusze płynące z partii, są znacznie ograniczone.

– [W pierwszej kadencji] osobowość Trumpa dzieliła prawicę, ale jego polityka, wypracowana w drodze kompromisu między lojalistami MAGA a tradycyjnymi republikanami, ją jednoczyła. Rok po rozpoczęciu drugiej administracji Trumpa sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Teraz jego osoba jednoczy koalicję, podczas gdy sprawy polityczne i społeczne ją dzielą – czytamy w komentarzu „Los Angeles Times”.

Mimo historycznie niskich notowań sondażowych, wciąż około 9 na 10 republikanów popiera Donalda Trumpa. Niemniej jednak, jeśli chodzi o kwestie takie jak handel, Ukraina i Izrael, aborcja, a do pewnego stopnia także imigracja – koalicja republikańska jest podzielona.