Tak wynika z interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 listopada 2018 r. (0111-KDIB1-2.4010.395.2018. 1.DP).

Podatnik, podmiot należący do międzynarodowej grupy kapitałowej, prowadzi działalność w branży motoryzacyjnej w zakresie produkcji i sprzedaży silników oraz akcesoriów do pojazdów silnikowych. W ramach prowadzonej działalności podatnik zawiera transakcje z podmiotami powiązanymi, m.in. w zakresie wsparcia IT. W przypadku udostępnienia oprogramowania nabytego przez podmiot powiązany, podatnik jest obciążany kosztami udzielanych licencji (sublicencji).

Czytaj także: CIT: jak ująć w kosztach podatkowych wydatki na IT

Podatnik zadał organowi pytanie, czy prawidłowe jest jego stanowisko, zgodnie z którym koszty z tytułu udzielanych licencji na wykorzystywane oprogramowanie ponoszone na rzecz podmiotu powiązanego nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów, ponieważ stanowią one koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem przez podatnika towarów, o których mowa w art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT.

Zdaniem podatnika, koszty licencji na oprogramowanie wpływają bezpośrednio na kształtowanie cen wytwarzanych produktów ze względu na wykorzystanie licencjonowanego oprogramowania w celu zapewnienia obsługi całego procesu produkcji. Koszt nabywanych usług ma więc charakter cenotwórczy w stosunku do zbywanych przez podatnika produktów (towarów). W konsekwencji, zachodzą przesłanki uprawniające do zastosowania zwolnienia z ograniczenia w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów takich wydatków ponoszonych na rzecz podmiotu powiązanego.

Organ uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji wskazał, że koszty udzielanych podatnikowi licencji (sublicencji) na wykorzystywane oprogramowanie ponoszone na rzecz podmiotu powiązanego mają charakter kosztów pośrednio związanych z funkcjonowaniem podatnika i nie sposób uznać ich za koszty, których poniesienie jest niezbędne dla wytworzenia produktu (towaru).

Komentarz eksperta

Agata Czopek, radca prawny, konsultant w dziale prawnopodatkowym PwC

Od 2018 r. obowiązuje limit wydatków na nabycie usług niematerialnych od podmiotów powiązanych, które mogą zostać rozpoznane jako koszty podatkowe. Zgodnie z art. 15e ust. 1 ustawy o CIT podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodu koszty usług niematerialnych nabywanych od podmiotów powiązanych, jeżeli wydatki te przekraczają 3 mln zł rocznie. Wyłączenie dotyczy części kosztów, w jakiej łącznie w roku podatkowym przekraczają one 5 proc. kwoty odpowiadającej nadwyżce sumy przychodów ze wszystkich źródeł przychodów pomniejszonych o przychody z tytułu odsetek nad sumą kosztów uzyskania przychodów pomniejszonych o wartość zaliczonych w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych i odsetek (tzw. podatkowe EBITDA).

Limit ten nie ma zastosowania w sytuacjach wymienionych w art. 15e ust. 11 ustawy o CIT, w tym w szczególności do kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem lub nabyciem przez podatnika towaru lub świadczeniem usługi.

Autopromocja
ORZEŁ INNOWACJI

Konkurs dla startupów i innowacyjnych firm

WEŹ UDZIAŁ

W wyjaśnieniach z 23 kwietnia 2018 r. minister finansów podkreślił, że art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT (w przeciwieństwie do art. 15 ust. 4 i nast. tej ustawy) nie odnosi się do sposobu związania kosztu z przychodami, lecz do sposobu związania kosztu z wytworzeniem lub nabyciem towaru lub świadczeniem usługi. MF wskazał że koszty, o których mowa w wyłączeniu, to koszty usług lub praw inkorporowanych w produkcie, towarze lub usłudze. Są to zatem możliwe do zidentyfikowania koszty, które wpływają na finalną cenę danego towaru, jako jeden z wielu wydatków niezbędnych do poniesienia w procesie produkcji. Konieczność doszukiwania się związku kosztu z produktem (towarem), zdaniem MF, wyklucza z zakresu omawianego wyłączenia koszty ogólnie służące działalności podatnika, ponoszone bez związku z konkretnym produktem (towarem).

W uzasadnieniu omawianej interpretacji organ stwierdził, że w analizowanym stanie faktycznym koszty licencji do wykorzystywanego oprogramowania należy rozpoznać właśnie jako koszty ogólne służące działalności podatnika. W szczególności nie można uznać, że obiektywnie kształtują one cenę wytwarzanych przez podatnika produktów (towarów).

Od początku obowiązywania omawianych regulacji organy podatkowe wydawały interpretacje indywidualne, w których konsekwentnie twierdziły, że koszty licencji do oprogramowania komputerowego nie są kosztami bezpośrednio związanymi z wytworzeniem towarów i tym samym podlegają ograniczeniu w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15e ust. 11 ustawy o CIT (por. interpretacje dyrektora KIS z 8 marca 2018 r., 0111-KDIB1-2.4010.441.2017.1.AW i z 31 sierpnia 2018 r., 0111-KDIB1-1.4010.200.2018.3.ŚS).

Stanowisko zaprezentowane przez organ w omawianej interpretacji należy więc uznać za spójne z prezentowaną dotychczas linią interpretacyjną w tym zakresie.