Czy mogę zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu kwotę spłaconą teściowej oraz kwotę spłaconego zachowku synowi?

– z takim pytaniem do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu zwrócił się pewien mężczyzna.

Na podstawie testamentu swojej zmarłej żony otrzymał on połowę mieszkania. W testamencie żona zobowiązał go do kupna samodzielnego lokalu. Sąd nakazał zapłacić teściowej 80 tys. zł, a synowi przyznał prawo do zachowku w wysokości 40 tys. zł.

Aby zrealizować wyrok sądu mężczyzna sprzedał mieszkanie, a z uzyskanych środków spłacił teściową oraz syna.

We wniosku o wydanie interpretacji stwierdził, że kwota spłacona teściowej oraz kwota spłaconego zachowku synowi stanowi koszt uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży części mieszkania odziedziczonego po żonie.

W interpretacji z 30 maja 2014 r. (nr ILPB2/415-266/14-4/AJ) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu nie podzielił tego stanowiska.

Jak wyjaśniono, w świetle prawa zobowiązanym z tytułu zachowku jest spadkobierca, w stosunku do osoby niewskazanej w testamencie, a mającej prawo do spadku z mocy ustawy, której przysługuje roszczenie o zachowek względem wyznaczonych przez spadkodawcę spadkobierców. Uprawniony do zachowku otrzymuje pieniężną rekompensatę. Korzyść ta stanowi równowartość części udziału spadkowego, który przypadałby uprawnionemu, gdyby dziedziczył z ustawy.

Organ podatkowy przypomniał, że art. 22 ust. 6d ustawy o PIT w sposób jednoznaczny wskazuje, że kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze spadku mogą być wyłącznie:

- udokumentowane nakłady na nieruchomość zwiększające jej wartość,

- kwota zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej ten podatek przypada na tę nieruchomość.

W związku z tym Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że konieczność zapłaty zachowku stanowi osobiste zobowiązanie zainteresowanego względem osoby pominiętej w testamencie, natomiast nie stanowi kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, ponieważ nie mieści się w katalogu kosztów uzyskania przychodu zawartym w art. 22 ust. 6d ustawy o PIT, który to katalog precyzyjnie wskazuje, jakie wydatki zbywający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku.

Organ wskazał również, iż zapis testamentowy w żaden sposób nie mieści się w ustawowych kryteriach kosztu uzyskania przychodu zawartych w art. 22 ust. 6d ustawy, wobec czego koszty jego poniesienia nie mogą być przyjęte jako koszty obniżające podstawę opodatkowania przychodu ze sprzedaży przedmiotowego mieszkania nabytego w 2010 r.