[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]
Sąd uznał ją za uzasadnioną i uchylił zaskarżoną decyzję. Stwierdził, że wbrew stanowisku organu podatkowego okoliczność, czy skarżący podatnik ponosił koszt na rzecz spółki, dotychczas korzystającego, zgodnie z postanowieniami umowy, sama nie daje podstaw do wyłączenia poniesionego wydatku z kosztów uzyskania przychodów definiowanych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie pozbawia tego kosztu ustawowych cech kosztu uzyskania przychodów.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 23. Kosztem uzyskania przychodów będą zatem takie koszty, które służą osiągnięciu przychodu i które nie są wyłączone z kategorii kosztów uzyskania przychodów.
Kosztem poniesionym w celu osiągnięcia przychodu są takie wydatki, które pozostają w związku przyczynowo-skutkowym, gospodarczym z przychodem, źródłem przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie, zachowanie źródła przychodów, nawet kiedy ten cel finalnie nie zostanie osiągnięty, kiedy podatnik nie osiągnie spodziewanego przychodu czy utraci źródło przychodu.
O kwalifikacji poniesionego kosztu jako kosztu uzyskania przychodów rozstrzyga cel towarzyszący jego ponoszeniu. Poniesiony koszt jest celowy także wtedy, gdy racjonalnie przewidywany cel w postaci uzyskania przychodów nie zostanie osiągnięty.
Związek między poniesionym kosztem a prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika nie zakłada konieczności osiągnięcia zamierzonego rezultatu. Zaliczenie poniesionego kosztu przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów zależy od powiązania poniesionego kosztu z działalnością gospodarczą podatnika.
