Po szczycie UE: Wybór Ursuli von der Leyen może być atutem dla Polski

Największym ryzykiem w ocenie polskiej delegacji był wybór Fransa Timmermansa na szefa Komisji Europejskiej. Paradoksalnie nie chodziło w tym sprzeciwie o kwestię praworządności – przecież poparta ostatecznie przez Polskę Ursula von der Leyen nie jest entuzjastką zmian w wymiarze sprawiedliwości serwowanych przez PiS, publicznie mówiła też o wspieraniu antypisowskiej opozycji. Znacznie bardziej chodzi tu o wizję przyszłości Unii Europejskiej. Polacy uznali, że Timmermans ma wizję UE, której nie będzie się dało pogodzić z polskim interesem. Rozumowanie było mniej więcej takie: Timmermans z kwestii praworządności oraz walki z realnym i wyimaginowanym populizmem, a także zwolennikami demokracji nieliberalnej uczynił główny polityczny wehikuł i jeśli stanie na czele Komisji, zmieni ją w narzędzie politycznej wojny. Polscy dyplomaci uznali, że to nie Polska jest tu głównym daniem, lecz Węgry, które są częścią europejskiej frakcji chadeckiej. Uznali, że Polska miała być jedynie przystawką w próbie ideologicznego uderzenia w europejskich konserwatystów z różnych frakcji przy użyciu Komisji Europejskiej. Dlatego też premier Morawiecki wykorzystał wszystkie możliwe środki, by nominację Timmermansa storpedować.