Kradzież spadku przed sądem - wyrok Sądu Najwyższego

Sądy okręgowy i apelacyjny oddaliły jednak żądania, uznając, że nie było w zachowaniu sądu stwierdzającego nabycie spadku niczego bezprawnego – czego broniła także przed SN mec. Małgorzata Sieńko, radca Prokuratorii, reprezentująca pozwanego. Sąd apelacyjny dodał, że przyczyną szkody powódki nie był wadliwy wyrok, ale sprzedaż nieruchomości przez oszustki.

Pełnomocnik powódki adwokat Paweł Piechowski argumentował, że sąd spadku ma obowiązek kontrolować także wartość merytoryczną testamentu, powinien więc był powołać biegłego grafologa. I to zaniechanie sądu było przyczyną szkody powódki. Mówi o tym art. 670 kodeksu postępowania cywilnego: sąd spadku bada z urzędu, kto jest spadkobiercą. Nie przekonał jednak Sądu Najwyższego, który utrzymał werdykt. Owszem, SN przyznał, że bez wadliwego postanowienia o nabyciu spadku do szkody wnuczki by nie doszło; była to, obok sprzedaży działki, współprzyczyna jej szkody.

– Nie można jednak zarzucić sądowi w tej sprawie bezprawności. Sąd nie ma bowiem obowiązku badać za każdym razem, czy testament nie jest sfałszowany – wskazała w uzasadnieniu sędzia SN Anna Kozłowska. – Tym bardziej że dysponował zapewnieniem wnioskodawczyni, pod groźbą odpowiedzialności karnej, że testament (własnoręczny) jest prawdziwy i nie ma innych – dodała.

Zapytaliśmy sędziego Marcina Łochowskiego z Sądu Okręgowego Warszawa-Praga, czy spadkobierca ma możliwość sprawdzenia z całą pewnością, czy nie toczy się inna sprawa o ten sam spadek. Odpowiedział, że może mieć trudności. – Sprawy spadkowe są zapisywane w rejestrach sądowych według nazwiska wnioskodawców. Obowiązek sądu dotyczący pełnego zbadania kręgu spadkobierców i tego, czy nie ma innych spraw, nie usuwa w 100 proc. niebezpieczeństwa pomyłki. Być może należałoby pomyśleć o rejestrze wniosków i postępowań spadkowych. Pytanie jednak, czy pojedyncze pomyłki powinny uruchamiać reformę całego segmentu sądownictwa – tłumaczy.

Sygnatura akt: I CSK 929/14