Wniosku o skierowanie na badania w zakresie psychologii transportu nie można skarżyć

WSA jednak 21 marca 2014 roku postanowił ją odrzucić, gdyż jego zdaniem nie mieściła się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sąd wyjaśnił, iż badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, zwanym dalej badaniem psychologicznym w zakresie psychologii transportu, podlega kierujący pojazdem silnikowym, jeżeli przekroczył liczbę dwudziestu czterech punktów karnych. Natomiast organ kontrolujący ruch drogowy, w przypadku zaistnienia takich okoliczności nie ma możliwości postąpienia, w sposób inny niż wskazany w przepisie. Musi wystąpić do starosty z wnioskiem o skierowanie kierowcy naruszającego zasady ruchu drogowego na badania psychologiczne.

WSA podkreślił, iż wniosek Policji nie jest decyzją administracyjną, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, który następnie może zostać zaskarżony do sądu administracyjnego. Nie też jest skierowany na zewnątrz organów administracji publicznej, a także nie wywołuje skutku w postaci potwierdzenia uprawnień lub nałożeniem obowiązków na stronę.

Sąd wyjaśniał dalej, iż także decyzja o skierowaniu na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu ma charakter związany. Oznacza to, że właściwy starosta nie ma wyboru, w zakresie skierowania lub odstąpienia od niego w przypadku złożenia wniosku przez właściwego komendanta Policji – musi wydać rozstrzygnięcie. Dopiero decyzja o skierowaniu na badania psychologiczne może zostać zaskarżona do sądu administracyjnego, a w skardze można zawrzeć zarzuty odnośnie wspomnianego wniosku (II SA/Op 123/14).

Wyrok jest nieprawomocny. Przysługuje na niego skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.