[b]Tak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2008 r. (sygn. II CSK 387/08).[/b]
Wyrok dotyczy sprawy wytoczonej przez wspólników spółki cywilnej Ekodarpol Mirosława Z. i Zbigniewa Z. przeciwko spółce z o.o. Agrecol. Powołując się na art. 3 i art. 10 [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=170546]ustawy z 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji[/link] wspólnicy wystąpili do sądu o zakazanie produkcji nawozu „Biohumus forte”, „Biohumus forte do roślin zielonych”, „Biohumus forte nawóz do roślin kwitnących” oraz zakazanie wprowadzania tych nawozów do obrotu.
Zgodnie z ogólną definicją zamieszczoną w art. 3, czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta, zaś według art. 10 jest nim m.in. takie oznaczenie towarów i usług albo jego brak, które może wprowadzić klientów w błąd co do pochodzenia towaru, ilości, jakości, składników, sposobu wykonania, przydatności.
Sąd II instancji oddalił żądanie wspólników Ekodarpol. Ustalił, że produkują i sprzedają pod nazwą „Biohumus” czysty ekologicznie nawóz o charakterze dynamicznym pochodzący z własnej hodowli dżdżownic kalifornijskich. Pozwana zaś spółka używa zarejestrowanego znaku towarowego „Biohumus forte” na podstawie umowy licencyjnej. Tym znakiem oznacza nawozy organiczno-mineralne produkowane przez siebie na podstawie zezwolenie ministra rolnictwa i rozwoju wsi wydanego stosownie do [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=235738]ustawy z 2000 r. o nawozach i nawożeniu[/link].Sąd uznał, że Agrecol używa kwestionowanej przez konkurentów nazwy zgodnie z ustawą z 1993 r. i ustawą z 2000 r. prawo własności przemysłowej. Nie wprowadza klientów błąd, bo nazwa forte oznacza silniejsze działanie, bo podaje skład nawozu, bo jej nawóz różni od konkurencyjnego wyższa cena. Ostateczny zaś odbiorca nie rozumie znaczenia słowa „Biohumus” i przy wyborze nawozu kieruje się opisem jego działania.
Sąd II instancji zmienił ten wyrok i uwzględnił żądania wspólników. W jego ocenie działanie pozwanej spółki jest czynem nieuczciwej konkurencji w rozumieniu art. 3 i art. 10 ustawy z 1993 r. Spółka bowiem posługując się na oznaczenie nawozu organiczno-mineralnego nazwą biohumus oznaczającą nawóz naturalny wprowadza w błąd co do pochodzenia i sposobu produkcji nawozu. Znak towarowy spółki: „Biohums forte” został unieważniony jako będący nazwą rodzajową nawozu od dżdżownic kalifornijskich. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sądu II instancji miał dowód z opinii powołanego przez ten sąd instytutu naukowego — AR w Szczecinie wskazującej na różnice w sposobie produkcji, pochodzeniu itd. między takim nawozem wspólników Ekodarpol-u a nawozem Agrecol-u.
