[b]Tak wynika z wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 22 kwietnia 2009 r., II SA/Go 88/09[/b]
[srodtytul]Jaki był problem[/srodtytul]
W lipcu 2006 r. rada miasta, działając na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, podjęła uchwałę. Dotyczyła ona ustalenia strefy płatnego parkowania i wysokości stawek opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w tej strefie. W dokumencie tym znalazł się także zapis regulujący sytuację nieumieszczenia w sposób prawidłowy potwierdzenia uiszczenia opłaty za miejsce parkingowe. Rada miasta postanowiła wprowadzić dodatkową opłatę za takie zdarzenie.
Z tą decyzją nie zgodził się wojewoda. Dlatego 20 lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wpłynęła skarga wojewody na tę uchwałę. Zaskarżył on decyzję rady miasta, zarzucając jej istotne naruszenie prawa, tj. art. 13f ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Jednocześnie skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w tym zakresie.
Wojewoda w uzasadnieniu swej skargi zauważył, że rada gminy jest uprawniona do wprowadzania w drodze uchwały opłat dodatkowych. Jednakże wprowadzając dodatkową opłatę za nieumieszczenie dowodu wpłaty, wyraźnie przekroczyła zakres swych kompetencji. Uchwała ta pozostawała w sprzeczności z postanowieniami art. 13f ust. 1 ustawy o drogach publicznych, bowiem opłatą dodatkową obciąża każdorazowo osoby, które prawidłowo dokonały opłaty za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania, lecz nie umieściły dowodu dokonanej opłaty w sposób wskazany w uchwale. Z przepisu wynika jednoznacznie, iż opłatę dodatkową wnosi się za nieopłacony postój w strefie płatnego parkowania, a nie za niewłaściwy sposób umieszczenia w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty bądź dokumentu potwierdzającego zwolnienie z jej wnoszenia.
