[b][link=http://blog.rp.pl/lisicki/2009/10/09/media-na-tropie-antyrzadowego-spisku/]skomentuj na blogu[/link][/b]
Dlaczego „Rzeczpospolita” opublikowała stenogramy rozmów polityków PO z biznesmenami od hazardu? Odpowiedź, iż opublikowała je dlatego, że pokazywały stopień zepsucia władzy i opinia publiczna miała prawo wiedzieć, jak postępują wybrańcy narodu, mało kogo przekonuje. Każdy odpowiada tak, jak mu na to jego horyzonty intelektualne i zdolność rozumienia świata pozwalają.
Najjaśniej zdołał się w tej sprawie wyrazić były już minister sprawiedliwości Andrzej Czuma, który uznał, że afera ujrzała światło dzienne za sprawą „pisowskiego »Völkischer Beobachter«” zwanego „Rzeczpospolitą”. Piękna ta fraza raz jeszcze potwierdza, że człowiek całe życie musi uważać na to, co mówi, i żadne przeszłe zasługi nie chronią go przed głupotą i kompromitacją. Wszakże skoro ta postać opuściła już stanowisko ministra, można jej słowa puścić w niepamięć.
Tym bardziej że w roli badaczy tropiących, jak doszło do publikacji w „Rzeczpospolitej”, wystąpili niektórzy dziennikarze. I tak z „Newsweeka” dowiedziałem się, że afera hazardowa „to właśnie sposób, w jaki szef CBA politycznie zagrał materiałami zgromadzonymi w śledztwie, najprawdopodobniej w porozumieniu z PiS. W dniu publikacji tych informacji w »Rzeczpospolitej« wszyscy liderzy PiS, łącznie z rzadko bywającym w Polsce Zbigniewem Ziobrą, byli akurat w Warszawie, by móc zorganizować wspólną, efektowną konferencję na ten temat”. No, przejrzałem na oczy. Dzięki krytycznemu i analitycznemu zmysłowi dwóch wybitnych śledczych sprawa jest jasna. Najpierw PiS zleciło Kamińskiemu uderzenie w PO. Potem (lub na tym samym etapie) do spisku dołączyła „Rzeczpospolita”. Specjalnie wybrała dzień publikacji tak, by nieobecny zwykle w Warszawie Zbigniew Ziobro mógł sprawę skomentować. Na tym właśnie polega afera hazardowa.
O ile w przypadku „Newsweeka” „Rzeczpospolitej” przypisano udział w ataku na rząd, o tyle znawcy przedmiotu z „Polityki” widzą sprawę bardziej jednoznacznie: to CBA wydrukowało tajne stenogramy z podsłuchów w „Rzeczpospolitej”, która wystąpiła nie w roli spiskowca, lecz słupa ogłoszeniowego.
