fbTrack
REKLAMA
REKLAMA

Praca, emerytury, renty

Wątpliwe zasady liczenia etatów do celów PPK

Fotolia
Termin utworzenia w firmie pracowniczego planu kapitałowego zależy od liczby osób ubezpieczonych m.in. ze stosunku pracy. Nie wiadomo, czy wliczać też pracowników na urlopach dla rodziców lub urlopie bezpłatnym.

Taki problem dotknie już niedługo znaczącej grupy pracodawców, którzy mają przystąpić do tworzenia pracowniczych planów kapitałowych (PPK) od 1 lipca 2019 r.

Zgodnie z ustawą z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (DzU poz. 2215), a w szczególności jej art. 134, pracodawcy – w zależności od liczby osób zatrudnionych – będą przystępować do tworzenia PPK etapami. Pierwszy, od 1 lipca 2019 r., obejmie podmioty zatrudniające co najmniej 250 pracowników według stanu na 31 grudnia 2018 r. Kolejny rozpocznie się 1 stycznia 2020 r. – wówczas obowiązkami związanymi z PPK zostaną objęte podmioty zatrudniające na 30 czerwca 2019 r. co najmniej 50 osób. Od 1 lipca 2020 r. z ustawą o PPK będą się musiały zmierzyć firmy zatrudniające co najmniej 20 osób, według stanu na 31 grudnia 2019 r. Pozostali pracodawcy będą mieli obowiązek utworzyć PPK od 1 stycznia 2021 r. Zatem kluczowe jest tu ustalenie liczby osób zatrudnionych na określony dzień.

Kluczowa definicja

Ustawa o PPK w art. 2 ust. 1 pkt 18 wskazuje, że przez osoby zatrudnione należy rozumieć:

- pracowników, o których mowa w art. 2 kodeksu pracy, tj. osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę; z wyjątkiem pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla oraz pracowników młodocianych (w rozumieniu art. 190 § 1 k.p., tj. osoby, które ukończyły 15 lat, a nie ukończyły lat 18),

- osoby fizyczne wykonujące pracę nakładczą, które ukończyły 18. rok życia, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 303 § 1 k.p.,

- członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych lub spółdzielni kółek rolniczych, o których mowa w art. 138 i art. 180 ustawy z 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (DzU z 2018 r., poz. 1285),

- osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z art. 750 kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia,

- członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tych funkcji.

W dalszej części tego przepisu sformułowany jest jednak dodatkowy warunek, definiujący osoby zatrudnione w rozumieniu ustawy o PPK. Mianowicie – do stanu zatrudnienia wlicza się tylko te osoby, które z powyższych tytułów podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, w rozumieniu przepisów ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 300 ze zm.).

Inny tytuł lub jego brak

Pojawia się pytanie – czy w liczbie ubezpieczonych na potrzeby PPK uwzględniać również pracowników, którzy korzystają z urlopów rodzicielskich (pobierając zasiłek macierzyński), urlopu wychowawczego albo bezpłatnego? Wprawdzie osoby te zachowują status pracowniczy, jednak w okresie tych urlopów nie podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tytułu stosunku pracy. Pobieranie zasiłku macierzyńskiego (za czas urlopu macierzyńskiego, a następnie urlopu rodzicielskiego) oraz przebywanie na urlopie wychowawczym to odrębne od stosunku pracy tytuły do ubezpieczeń emerytalnego i rentowych (art. 6 pkt 19 w zw. z art. 13 pkt 13, art. 16 ust. 8, art. 18 ust. 5b, 6 ustawy systemowej). Z kolei w przypadku urlopu bezpłatnego dochodzi niejako do zawieszenia stosunku pracy (art. 174 § 2 k.p.), a w konsekwencji – do przerwy w podleganiu ubezpieczeniom emerytalno–rentowym.

Dokonując wykładni gramatycznej, należałoby zatem dojść do wniosku, że tych grup pracowników nie trzeba wliczać do stanu zatrudnienia do celów PPK. Co za tym idzie – w pewnych przypadkach pracodawcy, których stan zatrudnienia będzie się wahał w granicach wskazanych limitów, będą później obejmowani obowiązkami PPK.

Tomasz Czerkies radca prawny, ADP Polska

Uwzględniając cel utworzenia PPK – tj. systematyczne gromadzenie oszczędności przez uczestników planu w powiązaniu z zasadą, że gromadzone środki stanowią ich prywatną własność – można byłoby podjąć próbę argumentowania, że w istocie pracownik w okresie pobierania zasiłku macierzyńskiego lub przebywania na urlopie wychowawczym jest nadal osobą zatrudnioną w rozumieniu ustawy o PPK. Co za tym idzie, należy go uwzględnić w liczbie zatrudnionych. Problemem nadal będą jednak osoby przebywające na urlopie bezpłatnym. Jakkolwiek nie interpretować przepisów ustawy o PPK, to nie powinno się ich wliczać do stanu osób zatrudnionych. Analizowane zagadnienie w części dotyczącej pracowników przebywających na urlopach związanych z rodzicielstwem (macierzyński, rodzicielski, wychowawczy) zostanie rozwiązane poprzez nowelizację przepisów ustawy o PPK. Aktualnie w Sejmie RP trwają prace nad nowelizacją, której celem ma być uwzględnienie osób korzystających z urlopów związanych z rodzicielstwem (macierzyński, rodzicielski, wychowawczy) w obliczeniach stanu zatrudnienia. Zatem ustawodawca dostrzegł istniejącą wątpliwość i postanowił ją wyeliminować poprzez wprowadzenie zmian do obowiązującej ustawy o PPK. W tym przypadku planowaną zmianę należy ocenić w pełni pozytywnie. Przedmiotową nowelizacją nie zostaną jednak objęci pracownicy na urlopach bezpłatnych. To oznacza, że nie będą wliczani do stanu zatrudnienia w kontekście ustalenia daty utworzenia PPK.

Źródło: Rzeczpospolita
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
NAJNOWSZE Z RP.PL
REKLAMA
REKLAMA