Pierwszym i najważniejszym argumentem była pandemia i narzucone w związku z nią obostrzenia w życiu publicznym, które wykluczyły równe warunki kampanii. Potem dołączyły kolejne zdarzenia, jak choćby skrajnie nierealistyczna procedura wyborcza, powierzona Poczcie Polskiej, która w tak krótkim terminie do wyborów nie mogła się przygotować. Trudno też nie wspomnieć o zasadniczych wątpliwościach konstytucyjnych, zarówno co do form nowelizacji prawa wyborczego, czy samych jego zapisów powierzających obowiązki PKW organowi administracji publicznej i indywidualnemu przedsiębiorstwu.
Z tej mąki chleba być nie może - powtarzaliśmy jak mantrę, nie z powodu tępego uporu, ale w trosce, by wybory prezydenckie odbyły się z akceptacją wyborców i w trybie dającym szansę demokratycznym procedurom.
Dowiedz się więcej: Jest porozumienie Kaczyńskiego z Gowinem. Wybory później
Apelowaliśmy o szeroki konsensus, ale zadowala nas nawet ten, w ramach Zjednoczonej Prawicy. Co się wydarzy, tego do końca jeszcze nie wiemy. Znamy jednak ścieżkę rozwiązania problemu uniknięcia pseudowyborów w trakcie pandemii.
Wybory korespondencyjne 10 maja się nie odbędą. Sąd Najwyższy uzna ich nieważność, a marszałek Sejmu wyznaczy nowy termin, który zapewne wypadnie w lipcu. Wybory odbędą się nie pod nadzorem ministra Sasina, ale pod nadzorem PKW. Szczegóły tej „kopertowej”, czyli dającej największą gwarancję bezpieczeństwa procedury, będą przedmiotem nowelizacji prawa wyborczego. Co to znaczy dla nas?
