Działający przy Ministerstwie Sprawiedliwości IWS badał problemy kuratorów występujących w sprawach o wykorzystywanie seksualne i molestowanie dzieci. Wynik raportu wskazuje, że chęci są, ale brakuje specjalistycznej wiedzy i możliwości.
Po pierwsze – ustalił IWS – nikt nie dostarczył kuratorom wiedzy, jakie zachowania skazanych, niekoniecznie związane z małoletnimi, mogą wskazywać, że zaczynają „polowanie na ofiarę” – napisano w raporcie.
Po drugie – sądy orzekają zakazy zbliżania się do konkretnych miejsc przez tzw. dozór mobilny (opaska z GPS na nodze), jednak skazani często „zapominają” naładować urządzenie. A zakaz zbliżania do przedszkoli czy szkół nie sprawi, że sprawca nie znajdzie ofiary gdzie indziej. To powoduje też frustrację u kuratorów.
Czytaj więcej
Będą wyższe ryczałty dla sprawujących kuratelę i bezpłatna ochrona prawna w ich sprawach karnych oraz cywilnych.
I po trzecie – egzekwowanie zakazu zbilżania się czy kontaktu z pokrzywdzonymi. Obowiązkiem kuratora jest sprawdzanie, czy skazany przestrzega zakazu, a nie zawsze ofiary czy też ich opiekunowie chcą kontaktu z kuratorem. Często dlatego, że pokrzywdzeni chcą całkowicie odciąć się od tej sprawy, a kontakt z kuratorem im na to nie pozwala, wyzwala wspomnienia.
Aleksandra Szewera-Nalewajek, była kuratorka sądowa, przyznaje, że kuratorzy nie są dziś odpowiednio przeszkoleni i że powinni się dowiedzieć, na co zwrócić uwagę, nawet jeśli skazany na pierwszy rzut oka nie wiąże się z małoletnimi, ale ostatecznie okazuje się to niepokojące. Czasami zaczyna się od pasji fotograficznej – mówi.
I podkreśla, że skazani za czyny pedofilskie potrafią bardzo dobrze się maskować, współpracują z kuratorami, są mili, stawiają się na każde wezwanie. Kurator nie ma możliwości prowadzenia wobec tych osób oddziaływań korekcyjnych czy terapeutycznych, a nie w każdym mieście są miejsca, do których można odesłać sprawców.
Szkolenia kuratorów sądowych (zawodowych i społecznych) mają mieć charakter warsztatów i uwzględniać praktyczne aspekty ich pracy – postuluje IWS.
Za konieczne uważa też opracowanie metodyki pracy rodzinnego kuratora sądowego w sprawach o przestępstwa przeciw wolności seksualnej i obyczajności oraz zorganizowanie dla kuratorskiej służby sądowej w okręgu efektywniejszego systemu wsparcia i pomocy specjalistycznej (seksuologa, psychologa, psychiatry i terapeuty).
Dla zespołów kuratorskiej służby sądowej w okręgu ma powstać wykaz podmiotów świadczących specjalistyczną pomoc małoletnim pokrzywdzonym czynami przeciwko wolności seksualnej i obyczajności oraz nieletnim sprawcom takich czynów karalnych.
