Nie dystansują się wobec show-biznesu, jedynie do jego patologii i nadużyć. Bohaterowie, choć nie wolni od wad i gwiazdorskich fochów, na ogół wzbudzają sympatię.

[srodtytul]Pieniądze, sława i upokorzenie [/srodtytul]

W „Ekipie” młody aktor robi karierę w Hollywood. Zagubiłby się w świecie show-biznesu, gdyby nie trzej przyjaciele. Razem imprezują i pomagają mu wybierać filmowe role. Początkujący gwiazdor chce być artystą, ale nie zdaje sobie sprawy z reguł rządzących fabryką snów – talent i ambicje są zbędne, wystarczy uroda oraz umiejętność promocji. Ścieżka dźwiękowa serialu – hiphopowe przeboje Jay-z czy Outcast – tworzą klimat przepychu. Aby uwiarygodnić świat blichtru i sławy, w epizodycznych rolach występują znani aktorzy, m.in. Jessica Alba i Mark Wahlberg.

Jednym z pierwszych seriali analizujących show-biznes był „Larry Sanders Show” (emitowany w HBO w latach 1992 – 1998). Pokazuje kulisy fikcyjnego talk-show. Prowadzący stara się, aby program trzymał wysoki poziom, ale producentom zależy tylko na oglądalności i pieniądzach. Zmuszają Larry’ego do reklamowania środków użyźniających glebę czy wykorzystania na wizji pająka tarantuli. Na ekranie pojawia się plejada gwiazd lat 90., m.in. Billy Crystal, Robin Williams czy Michelle Pfeiffer.

[srodtytul] Gbury show-biznesu [/srodtytul]

W serialu „Pohamuj entuzjazm” (nadawany w HBO od 2000 r.), komik Larry David, twórca legendarnego w USA sitcomu „Kroniki Seinfelda”, gra samego siebie. Nie kreuje się na gwiazdę – jest łysym facetem po pięćdziesiątce w za dużych ciuchach – ale zachowuje się jak krnąbrny celebryta: zrzędzi, marudzi i często popada w konflikty. Obraża i irytuje ludzi żartami albo zbyt szczerymi uwagami.

David tworzy w serialu ironiczny autoportret. Pokazuje siebie jako człowieka show-biznesu, który nie zabiega o popularność ani o względy producentów. Tak samo sarkastycznie traktuje przypadkowych przychodniów, jak grube ryby z telewizji. Podobną postać zagrał w „Co nas kręci, co nas podnieca” Woody’ego Allena. Wcielił się w rolę fizyka z Nowego Yorku o nieznośnym charakterze.

Serial „Rockefeller Plaza 30” (emitowany w NBC od 2005 r.) przedstawia show-biznes w krzywym zwierciadle. Główna bohaterka jest producentem kabaretowego programu w stacji NBC. Jej praca sprowadza się do codziennych potyczek z dwoma niesfornymi gwiazdami. Jenna jest zawistna, złośliwa i obsesyjnie się odmładza (sama nie wie w końcu, ile ma lat). Tracy, czarnoskóry komik, to półgłówek, który bez przerwy pakuje się w tarapaty.

Serial balansuje między inteligentnym humorem a cytatami z młodzieżowej popkultury. Twórcy parodiują programy MTV, m.in. robią skecz z maszyną do puszczania bąków. Naśmiewają się także z telewizji NBC. W serialu stacja rządzona jest przez wyznawców republikańskich prezydentów – Reagana i Busha. Zarabia nie tylko na reklamach, ale także sprzedając mikrofalówki.

W kilku odcinkach hollywoodzkie gwiazdy występują w nowych wcieleniach, np. znana z poważnych kreacji Julianne Moore – jako krewka Irlandka, a zwykle słodka na ekranie Jennifer Aniston – w roli kobiety demonicznej.