Ustalone przez ministra sprawiedliwości nowe zasady wykorzystywania protokołów dziś wchodzą w życie. Zmiana była konieczna ze względu na ustawę o ochronie informacji niejawnych, która zniosła pojęcia „tajemnica państwowa i służbowa" na rzecz pojęcia „informacje niejawne".
Z przesłuchań oskarżonych, świadków, biegłych i kuratorów obejmujących okoliczności, na które rozciąga się obowiązek zachowania w tajemnicy informacji niejawnych, sporządza się odrębny protokół. Każdy z nich dostaje też swój numer i tylko on pojawia się dalej w aktach.
Protokoły obejmujące tajemnice będą zabezpieczone przed wglądem
W zależności od rodzaju i kalibru informacji, które pojawiają się w protokole, nadaje się im odpowiednio klauzule: „ściśle tajne", „tajne", „poufne" lub „zastrzeżone".
Z informacjami niejawnymi zapoznać się mogą tylko szczególnie uprawnieni. Podstawą jest zarządzenie prezesa sądu i przewodniczącego składu orzekającego. Jeśli sprawa jest na etapie postępowania przygotowawczego, uprawnić do wglądu może też prokurator.
Obok wskazania osoby uprawnionej do zapoznania się z takimi materiałami zarządzenie określać musi też zakres informacji możliwych do udzielenia. To ważne, ponieważ specjalnie dla konkretnej osoby przygotowany zostanie (oprawiony) zbiór dokumentów.
W nowych przepisach zrezygnowano też z istniejącego do dziś zakazu sporządzania kopii, odpisów, wyciągów i notatek z dokumentów oraz akt oznaczonych klauzulą tajności.
Dużego znaczenia nabierają zasady i warunki związane z przechowywaniem tajnych informacji. Czasem wystarczą zwyczajne, tyle że zamykane mechanicznie szafy. Niekiedy potrzebna jest kancelaria tajna w sądzie lub prokuraturze, a czasem nawet utworzone tam tzw. strefy bezpieczeństwa.
Wybór zależy od stopnia tajemności. Im większy, tym i zabezpieczenia muszą być mocniejsze.
Podstawa prawna:
- rozporządzenie ministra sprawiedliwości z 20 lutego 2012 r. (DzU z 27 lutego, poz. 219)
