W związku ze spowolnieniem gospodarczym, część przedsiębiorców prowadzących jednoosobowe działalności gospodarcze staje przed dylematem czy zamknąć działalność gospodarczą. Nie jest to jednak jedyne wyjście. W niektórych przypadkach można bowiem zawiesić jej prowadzenie, aby po pewnym czasie do niej powrócić.

W czasie zawieszenia działalności można poszukiwać nowych kontrahentów, a następnie wznowić działalność bez żadnych dodatkowych trudności i formalizmu. Zamknięcie działalności oznacza natomiast trwałe zlikwidowanie firmy. Jej reaktywacja będzie wymagała rozpoczynania wszystkiego od początku.

Czytaj też: Tarcza antykryzysowa czy zwolnienia pracowników?

Tylko gdy nie ma pracowników

Dobrodziejstwo instytucji zawieszenia działalności gospodarczej możliwe jest dla przedsiębiorcy, który nie zatrudnia pracowników. W przypadku spółek cywilnych, jawnych czy partnerskich zawieszenie działalności będzie skuteczne tylko w przypadku dokonania tego przez wszystkich wspólników.

W okresie zawieszenia działalności przedsiębiorca jest zwolniony z opłacania zaliczek na podatek dochodowy. Nie musi także składać deklaracji VAT. W okresie zawieszenia następuję wyrejestrowanie z ZUS, a więc nie ma też konieczności płacenia składek.

Zwieszenie działalności powinno mieć charakter ewidentny i obiektywny. Jak wskazał WSA w Łodzi w wyroku z 4 grudnia 2019 r. (I SA/Łd 536/19) w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, przedsiębiorca nie może faktycznie wykonywać swojej działalności ani uzyskiwać z tego tytułu przychodów. Dotyczy to również wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia czy dzieła, takich samych, jakie wchodzą w zakres usług świadczonych w ramach działalności gospodarczej.

Należy pamiętać, że zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT dochody uzyskane z faktycznego wykonywania działalności spełniającej kryteria działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu również w sytuacji, gdy zgłoszono zawieszenie działalności gospodarczej lub nie zgłoszono jej wcale.

Autopromocja
Historia Uważam Rze

Teraz z darmową dostawą i e‑wydaniem gratis!

ZAMÓW

Podatkowe skutki zawieszenia działalności zależą od tego jak dotychczas przedsiębiorca płacił podatek dochodowy.

Jeśli PIT był płacony na zasadach ogólnych, to w okresie zawieszenia działalności przedsiębiorca nie może amortyzować środków trwałych (art. 22c pkt 5 ustawy o PIT). Amortyzację składników majątku należy zaliczać za miesiąc, w którym nastąpiło zawieszenie, a następnie począwszy od miesiąca, w którym nastąpiło jej wznowienie. Taki pogląd wyraził m.in. dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 18 listopada 2011 r. (IPP-B1/415-777/11-2/I). Przedsiębiorca nie ma obowiązku płacenia zaliczek na podatek dochodowy, a jeżeli taka zaliczka powstała, to powinien ją odprowadzić w pierwszym okresie po wznowieniu działalności. Konieczne jest również złożenie rocznego zeznania podatkowego w przewidzianym terminie. Uwaga! Ze względu na epidemię koronawirusa deklaracje PIT-36, PIT-36L, PIT-36S, PIT-36LS, PIT-37, PIT-38, PIT-39 za 2019 rok należy złożyć do 31 maja br.

W przypadku ryczałtu ewidencjonowanego, w okresie zawieszenia działalności gospodarczej nie trzeba odprowadzać podatku za te miesiące, podczas których trwa zawieszenie działalności. Przedsiębiorca ma obowiązek prowadzić ewidencję przychodów.

W czasie zawieszenia działalności gospodarczej nie ma obowiązku składania deklaracji VAT za te okresy, których dotyczy zawieszenie. Jeżeli jednak w czasie zawieszenia uzyskano przychód, to powstaje obowiązek złożenia deklaracji VAT. Zwolnienie z obowiązku składania deklaracji VAT-7/VAT-7K dotyczy wyłącznie pełnych okresów rozliczeniowych. Należy złożyć deklarację za okres (miesiąc albo kwartał), w którym prowadzono działalność nawet przez jeden dzień.

Więcej formalności

W przeciwieństwie do zawieszenia działalności gospodarczej, jej zamknięcie wiąże się z wieloma formalnościami.

Aby zamknąć działalność, trzeba złożyć do CEIDG wniosek na formularzu CEIDG-1. Wyrejestrowanie z ZUS po złożeniu wniosku w CEDG następuje automatycznie. ZUS sporządza formularz ZUS ZWPA oraz wyrejestrowuje przedsiębiorcę jako płatnika składek.

Przed zakończeniem działalności należy sporządzić wykaz składników majątku, a jeśli jest się czynnym podatnikiem VAT, to spis z natury. Spis może mieć dowolną formę, chociaż niektóre urzędy skarbowe stosują własne druki w tym zakresie. Informację o przeprowadzonym spisie należy dołączyć do deklaracji rozliczeniowej.

Jako datę powstania obowiązku podatkowego przyjmuje się dzień zakończenia prowadzenia działalności. Na deklaracji VAT-7 lub VAT-7K trzeba wykazać wartość podatku od towarów i usług wynikającą ze sporządzonego spisu. Dodatkowo, w deklaracji należy umieścić ustaloną wartością opodatkowania – kwotę podatku należnego.

Za ostatni miesiąc działalności gospodarczej należy zapłacić zaliczkę na podatek – do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończono działalność (lub do 20. dnia miesiąca następującego po kwartale – w przypadku kwartalnego opłacania zaliczek na podatek dochodowy).

Zamknięcie działalności gospodarczej jest finalizowane poprzez złożenie formularza VAT-Z, w którym przedsiębiorca informuje US o zamknięciu działalności. Jest na to siedem dni od dnia zakończenia działalności. Złożenie takiego formularza skutkuje wyrejestrowaniem podmiotu z bycia podatnikiem VAT. Jeżeli przedsiębiorca był podatnikiem VAT-UE, to z chwilą wyrejestrowania z VAT automatycznie zostaje wyrejestrowany z VAT-UE.

Należy również pamiętać o likwidacji kasy fiskalnej, rozwiązaniu umów z pracownikami, zamknięciu konta firmowego oraz wykreśleniu z rejestru w przypadku działalności reglamentowanej,

Autorka jest adwokatem