Ich wysokość określają przepisy ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.
Przy egzekucji świadczeń pieniężnych komornik ma prawo pobrać od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15 proc. wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
Opłata będzie niższa w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego, jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku szkoleniowego.
Opłata wynosi wtedy 8 proc. wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie mniej niż 1/20 i nie więcej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
W obu przypadkach opłata zostanie ściągnięta od dłużnika proporcjonalnie do wysokości wyegzekwowanego świadczenia.
Gdy dojdzie do umorzenia egzekucji na wniosek wierzyciela, komornik i tak pobierze od dłużnika opłatę. Wyniesie ona 5 proc. wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
Z kolei w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 1/10 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Natomiast w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego z innych przyczyn komornik nie pobierze opłaty od tej części świadczenia, która nie została wyegzekwowana.
Za prowadzenie postępowania egzekucyjnego może zapłacić również wierzyciel. Stanie się tak w przypadku niecelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
Sąd ma prawo obniżyć wynagrodzenie
Dłużnik może złożyć wniosek o obniżenie wysokości opłat, jakich za prowadzenie egzekucji żąda od niego komornik.
Powinien wnieść wniosek do sądu rejonowego w terminie siedmiu dni od dnia uzyskania informacji o ściągnięciu opłaty albo od dnia doręczenia postanowienia komornika, w którym ten wzywa dłużnika do uiszczenia należności.
Sąd po rozpoznaniu wniosku może obniżyć wysokość opłat. Podejmując decyzję uwzględni nakład pracy komornika lub sytuację majątkową wnioskodawcy oraz wysokość jego dochodów.
