Bogusław Chrabota: Katastrofa wyborcza koalicji rządzącej i jak sobie z nią poradzić

Uważam, że w tydzień po wyborach prezydenckich koalicjanci i ich zwolennicy wciąż, przynajmniej publicznie, nie zdecydowali się na użycie języka, który by opisał skalę ich wyborczej porażki adekwatnie do faktów. Nie używa się odpowiednich słów bądź to ze względu na wstrząs, który tabuizuje pewne określenia (jak w powiedzonku „ciszej nad tą trumną”), albo z obawy, że zostanie się zakrzyczanym, skopanym, wdeptanym w PiS-owską niszę. Stąd ta defilada pozorów, pocieszeń, dobrych min do złej gry, albo stadionowych zaklęć w stylu „Polacy nic się nie stało”. Jeszcze bardziej irytują wezwania: „Musimy się wreszcie wziąć do pracy”, w stylu marszałka Szymona Hołowni, który podprogowo (ale i wprost) daje do zrozumienia, że dotąd nie robiono nic. To oczywiście bzdura, bo robiono, ale nawet najbardziej zawzięci stronnicy Donalda Tuska przyznają, że można było zrobić więcej.